PART 39
1357 Words
~KLEA POV~
Kyaaaahh!! I'm duper super excited!!. Inanunsyo lang ni Pauline kahapon na bukas na ipapalabas!!. Can't wait!
Nago-open ako ngayon ng sss ko. Ta's nagulat na lang ako sa bumungad sa akin
Myghodd!. Ang daming messages, notification, and friend request!. Sabagay, matagal din naman akong hindi nago-open. Almost, 2 months na yata??
Pinatay ko na ang data at ini-off ang cp ko. Hindi ko naman kayanin na isa-isahin yung mga messages at notifications diba??
Nabaling ang atensyon ko kay Ethan, na nasa harapan ko lamang habang naka pandekuwatro. At ang lalim ng tingin niya na nakatingin sa akin
'Kakainin ata ako neto!'
"Hoy Ethan!" tawag ko sa kaniya pero hindi pa din siya nagsasalita
Kung asan yung mata ko, nandun din sa kaniya. Anyare sa taong ito??
"Ethan Daniel Rivera!" untag ko sa kaniya at pinalo na din sa noo. Mabuti na lang at bumalik sa na katitinuan
"Uy Klea bakit??"
"Anong bakit-bakit ka dyan!!?. Bakit mo'ko tinitigan ah?!" singhal ko dito
"May malalim lang akong iniisip" walang ganang tugon niya at balik sa kakasandal
"Aw!. May isip ka pa pala!. Akala ko kasi wala!" pagbibiro ko pa dito, pero hindi ako pinansin
'May problema ba siya??. Kahapon pa din siya tahimik eh!'
"Uy Ethan!. May problema ka ba?? Puwede mo nang i&-share sa akin!?"
'Ang kapal ng mukha ko dba??'
Katulad ng kanina ay tiningnan lang niya ako at balik tingin sa kung saan
"Hyst!. Hangin naman pala itong kausap ko!" sambit ko at inirapan siya
Tumayo naman ako at inilagay ang unan sa upuan. Tiningnan ko si Ethan, nakatingin din pala siya sa akin. At same reaction kanina
"Papuntahin ko na nga lang si Gerald dito!. Para naman may makakausap ako!"
Akmang kukunin ko na sana yung phone ko na inilagay ko kanina sa ibabaw ng lamesa, ng mabilis niya itong kinuha
"Don't call him!"
Pinameywangan ko naman siya
"Ano bang problema mo ah!. Tatawagan ko lang naman si Gerald para din may makausap ako dito! Hindi yung, para akong baliw na nagsasalita mag-"
Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng bumukas ang pinto at iniluwa nga doon si Gerald
"Hey Klea! Ethan!. Sorry for interrupting. Nagtanong kasi ako sa iba kung nasaan kayo, at dito ang tinuro nila" ani Gerald at inilagay niya yung dala niya sa lamesa na nandito
Tapos ay, bumalik na din ako sa kakaupo
___
–FIRST PERSON POV–
"~A HUNDRED DAYS WITH YOU. Malapit na!~"
Nanonood lamang ako sa TV ng yan nga. Nabasa niyo naman
"Ang ganda talaga ni Klea ko oh!" nakangiti kong sambit
"Super boss!. Kaya inlove na inlove ka sa kaniya eh!" sulpot ng assistant ko at umupo sa harapan ko
"Kaya gagawin ko din ang lahat para mapasaakin siya muli. HAHAHAH" aniko at inilagay ang mga paa sa lamesa tapos ay sumandal
"Iba ka talaga boss!"
…
"Boss, may tanong lang ako". Nilingon ko naman siya ulit
"Hindi pa ba nakaalala si Ethan??"
"Hindi pa" tanging sagot ko na lang
"WHATT!!. Hanggang kailan pa ba??. Almost 5 years na tayong naghintay!. Hinding-hindi na ako makakapaghintay pa!. Gustong-gusto ko nang pagbayaran ang lahat ng mga ginawa niya!. Specially sa kapatid ko"
Hindi ko na siya sinagot. Alam ko naman na sobrang galit na galit siya kay Ethan. Well, pareho lang naman kami. At higit sa lahat, may punto siya
Ilan sandali pay… may lumapit sa aking isang tauhan
"Boss, may naghahanap po sa inyo sa la–" hindi niya na natuloy ang sasabihin niya ng biglang bumukas ang pintuan dahilan din ng pagtayo ko, at may iniluwa doong …
Babae??. Wait… WHAT????!!. At naka mask pa siya
"Sila po yun boss" dagdag ng tauhan ko pero hindi ko na ito nilingon
"So…! Ikaw pala ang boss nila" nakangising sambit nung babae habang nakapalibot naman sa kaniya ang mga tauhan niya
"SINO KA!. AT BAKIT ANG LAKAS NG LOOB MONG PUMASOK DITO??!" hindi ako yun. Yung assistant ko
"Hindi niyo pa pala ako kilala??. Ang sikat-sikat ko na sa buong Pilipinas" proud pa niyang sambit
"Paano ka namin makilala, eh naka mask ka!. Bobo ka ba??"
Mukhang nainis naman ito sa sinabi ko
At dahan-dahang tinanggal niya ang kaniyang mask. Tapos ay nagulat na lang kami
"Oh yan!. Hindi niyo pa ako kilala??"
"Catherina" unang lumabas sa bibig ko
"Wait… ikaw yung artista diba??" tanong ng assistant ko sabay turo na din kay Catherina
"Yes, ako nga yun. But you can call me Cath"
___
"Anong ginagawa mo dito Cath??. At bakit may kasama ka pang mga tauhan??" tanong ko dito sa kaharap ko habang nag-iinom pa siya ng wine
'Ang astig niya tingnan, grabe!. Lalo na sa suot niya ngayon'
"Alam ko ang lahat ng mga pinaggagawa niyo. Drugs, pagpapatay, at marami pang iba. At gusto kong, sumali sa grupo niyo"
"Bakit naman??. At hindi kami basta-basta nagpapasok sa grupo namin!" sambit nung assistant ko na nasa harap lang ni Cath
"Maari ko kayong tulungan. Dahil alam ko naman na ang atensyon niyo naman ay patayin si Mr. Rivera. Pero, tulungan niyo din ako" aniya habang patingin-tingin sa aming dalawa
Nagkatinginan naman kaming dalawa sa assistant ko. At parang na-gets agad niya ang ibig kong sabihin
…
___
–ETHAN POV–
Nakamasid na naman ako kina Gerald at Klea
At this time, inilapit na ni Gerald ang mukha niya kay Klea. Alam kong hahalikan niya ito, pero hinding-hindi ako papayag
Lumabas na ako sa pinagtataguan ko at agad na nilapitan silang dalawa
Pagkalapit koy, hahalikan na sana ni Gerald si Klea ng biglang… Kinuha ko agad ang kamay ni Klea at walang pasabing-sabing naglakad. Hila-hila ko siya, ganun!
"Ethan!. Ano ba!. Hoy!"
___
–KLEA POV–
Panira talagang Ethan na to oh!. Ano bang problema niya!??
At ngayon, hindi ko alam kung saan niya ako dadalhin
Pero base sa mukha niya, galit na galit siya. Kaya hindi na lang ako nagsalita
Ilan sandali pay… huminto na ang kotse niya at agad siyang bumaba. Kaya bumaba na din ako (kayo na ang bahalang mag-imagine sa lugar)
"Hoy Ethan!. BAKIT MO'KO DINALA DITO!. ANO BANG PROBLEMA MO!. NAHIHIBANG KA NA BA?!!. ASAN BA TAYO??!!. ANO BANG LUGAR 'TO!??" Bulyaw ko sa kaniya ng pagkalakas-lakas
Wala din namang ibang tao dito, kundi kami lang
"ETHAN ANO BA!. Bumalik na tayo dun!. Hahanapin tayo ni Gerald!"
At sa wakas ay humarap siya sa akin
"PUWEDE BANG IWASAN MONG BANGGITIN ANG PANGALANG YAN??!!" bulyaw naman niya habang papalapit sa akin
"Bakit ba ha??. Totoo namang hahanapin tayo ni Gera-"
Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng hinawakan niya ng maigi ang mga braso ko at ipinasandal ako sa puno
"SABING HUWAG NA HUWAG MO NANG BANGGITIN ANG PANGALANG YAN!" diin at may galit niyang sambit
"DAHIL KLEA, SELOS NA SELOS NA AKO!. ALAM MO BA YUN!??"
Naiiyak naman ako. Dahil ang sakit na ng paghahawak niya sa bandang may siko ko
"Bitiwan mo'ko Ethan, nasasaktan akoo!!" mangiyak-ngiyak kong sambit
"Ako din Klea, nasasaktan ako!. ANG SAKIT-SAKIT KLEA!. SOBRANG SAKIT!. Na makita kayong magkasama, nagtatawanan. Siya lang ang palaging bukambibig ko!. Puwedeng ako naman diba??"
'Umiiyak na siya ngayon. First time kong makita ang isang lalaking umiiyak sa harapan ko'
"Mahal na mahal kita Klea. Kaya gagawin ko ang lahat, huwag ka ka lang maagaw ni Gerald mula sa akin. Because in the first place Klea, YOUR MINE!. ONLY MINE!"
Nakakatakot ang boses ni Ethan. Yung btaw'ng may sumanib sa kaniya na demonyo??. Oo yun nga!
"Ethan, hindi mo'ko pagmamay-ari" pailing-iling kong sambit at pumatak na talaga ang luha ko dahil ang sakit na
"Oo, yan ang tingin mo para sayo. Pero para sa akin, pagmamay-ari kita. Kaya't pasensya na sa gagawin ko sayo"
Alam ko na ang ibig niyang ipahiwatig kaya tinikom ko na ang bibig ko
Akmang hahalikan na niya sana ako ng… gulat na gulat pa ako
"AAHHHHHH!!!!!"
Binitawan na niya din ako at hinawakan niya ang ulo niya
"UGGGGHHHHHH!!!!!" sigaw niya ulit kaya nag-alala na ako
'May masakit ba sa kaniya??. O baka sumakit ang ulo niya'
Nilapitan ko naman siya dahil nakaupo na siya sa damo
"Uy Ethan! Anong nangyayari sa iyo!"
"HOY!"
–END OF PART 39–
- Writer
