Elara
"Hindi ko kailangan na magpaliwanag sa inyo!" sabi ko, matatag pero magaan ang boses.
"Quino, please, don't start," mahina kong pakiusap.
Ayoko kasi na mas lalong magalit si Lucien at baka mainis, tanggalin niya ako sa trabaho. Nagsisimula pa lang kami ni Papa na makaahon ng paunti-unti sa kahirapan.
Kailangan ko ang trabaho ko. Ito na lang ang bumubuhay sa amin ni Papa. Gusto ko ring tuparin ang gusto niya na magkaroon ng sari-sari store para hindi siya maboring sa bahay.
Hoping soon matutupad ko iyon. Para sa Papa ko. Kung sana buhay pa ang Mama ko. Sumakit na naman bigla ang dibdib ko ng maalala ko si Mama at kapatid ko. Lumungkot ang mukha ko.
Napakurap si Quino sa nakitang expression ng mukha ko. Pati si Lucien natahimik at lumamlam ang tingin sa akin.
"Sorry," he said so
