HIS BRIDE, HIS TERMS (R-18)

HBHT-23

Lumabas si Stefany mula sa bahay na may malawak na ngiti sa kanyang labi. "Oh, andiyan ka na pala, Fabio! Kanina ka pa ba naghihintay? Pasensya na, tinanghali ako ng gising," masigla niyang sabi habang lumapit kay Fabio.

Ngunit sa halip na karaniwang pagbati o pang-aasar ang sumalubong sa kanya, napansin niyang tila may kakaiba sa kilos ng lalaki. Nakatingin lang ito sa kanya nang seryoso, hawak ang dyaryong pilit itinatago sa likod.

"Ano'ng nangyari sa'yo? Parang ang tahimik mo ngayon, ah. Hindi mo man lang ako inaasar," biro ni Stefany, sabay kunot ng noo.

Ngumiti si Fabio, pero halatang pilit. "Wala naman. Siguro nagulat lang ako na hindi mo na kinailangan ng alarm clock para magising," sagot nito, pilit na nililihis ang usapan.

"Weird ka ngayon, ha," ani Stefany, sabay upo sa tabi niya. Napansin niya ang dyaryong hawak nito. "Uy, ano 'yan? May balita ba diyan na interesting?" tanong niya habang sinusubukang kunin ang dyaryo mula kay Fabio.

Agad niyang iniwas ang dyaryo. "Wala. Hindi naman importante. Tsismis lang naman karamihan ang laman nito," mabilis niyang sagot.

Napataas ang kilay ni Stefany. "Hmm, tsismis? Eh bakit parang kinakabahan ka? May itinatago ka ba diyan, Fabio?" tanong niya, bahagyang tumatawa pero may halong hinala.

Umiling si Fabio at pilit na ngumiti. "Baka naman masyado kang nag-iisip, Stefany. Tara na, marami pa tayong gagawin ngayon. Ayaw mo bang matuto ng bago?" sabay tayo, pilit na binabago ang usapan.

Habang sinusundan si Fabio, napapailing si Stefany. "Hmph, ewan ko sa'yo. Pero alam kong may tinatago ka," bulong niya sa sarili, habang nararamdaman niyang may kakaibang nangyayari.

Habang nakasakay sila sa kabayo, si Fabio ay abala na naman sa pang-aasar kay Stefany.

"Alam mo, Stefany, baka naman sa susunod na linggo, matuto ka nang mag-alaga ng kabayo. Siguro kahit magkalat ka sa buong hacienda, tatanggapin ka pa rin ng mga hayop dito," biro ni Fabio habang nakangisi.

Napakunot ang noo ni Stefany at tinapik ang likod ni Fabio. "Ano raw? Hoy, Fabio, tigilan mo ako! Hindi ako mag-aalaga ng kabayo, ano! Hindi bagay sa isang tulad ko ang ganitong trabaho," sagot niya habang nakapamewang, kahit na mahigpit ang kapit niya sa balikat ni Fabio dahil natatakot siyang mahulog.

Tumawa si Fabio nang malakas. "Kaya nga kita tinuturuan, prinsesa. Baka naman gusto mong dalhin ang kabayong 'to sa mansyon ng mga Ellison at ipakita sa future husband-to-be mo na marunong ka nang mag-alaga ng hayop," dagdag niya, lalo pang iniinis si Stefany.

"Hay naku, Fabio! Ang kapal talaga ng mukha mo. Hindi ko kailangang magpakitang gilas sa kanya, no. Pero seryoso, dahan-dahan lang sa kabayo, baka mahulog ako," ani Stefany, sabay kurot sa tagiliran ni Fabio.

Napangiwi si Fabio pero patuloy pa rin sa pang-aasar. "Kung mahulog ka, hindi ako sisiguro kung bubuhatin kita o hahayaan kang maglakad pabalik sa bahay ni Aling Pilar," sabi niya, sabay tawa.

Napairap si Stefany. "Kung mahulog ako, sisiguraduhin kong mahuhulog ka rin!" sagot niya, sabay hampas sa balikat ni Fabio.

Habang nag-aasaran, ramdam ni Fabio ang kakaibang saya sa tuwing napapangiti niya si Stefany. Ngunit sa kabila ng tawa at biruan, naroon pa rin ang alalahaning bumabagabag sa kanyang isipan tungkol sa nalaman niya sa dyaryo.

Pagdating nila sa mansyon, agad na bumaba si Stefany mula sa kabayo. Habang si Fabio ay abala sa pag-aalaga sa hayop, si Stefany naman ay tila hindi mapakali. Lumapit siya kay Fabio at diretsahang nagtanong.

"Fabio, sino ba talaga ang mga Ellison? At anong koneksyon mo sa kanila?" tanong ni Stefany, seryoso ang mukha habang nakatitig kay Fabio.

Bahagyang natigilan si Fabio, ngunit agad din niyang itinatago ang pagkabigla. "Bakit mo naman natanong 'yan? May kilala ka bang Ellison?" sagot niya, sinubukang iwasan ang tanong ni Stefany.

"Wala. Pero ang sabi mo dati, parang kilala mo sila. Kaya gusto kong malaman. Bakit parang alam mo ang lahat tungkol sa kanila?" giit ni Stefany, halatang hindi siya magpapatalo.

Napakamot ng ulo si Fabio, nag-iisip ng palusot. "Ah, kasi... matagal na akong nagtatrabaho dito sa probinsya. Ang pamilya nila, kilalang-kilala sa lugar na 'to. Pero wala akong personal na koneksyon sa kanila. Mga mayayaman lang sila na hindi naman naaabot ng tulad natin," sagot niya, pilit na ngumingiti upang magmukhang kampante.

Tumaas ang kilay ni Stefany, halatang hindi kumbinsido. "Talaga lang ha? Bakit parang ang dami mong alam tungkol sa kanila? At bakit parang alam mo rin ang tungkol sa future husband-to-be ko?" tanong niya, nagdududa na.

Umiling si Fabio at bahagyang natawa. "Napaparanoid ka lang, Stefany. Ang dami mong iniisip. Wala akong alam tungkol sa mga plano mo o sa future husband mo. Isa lang akong trabahador na nagtuturo sa'yo para matutunan mo ang mga bagay-bagay dito sa probinsya."

Bagama't gusto pang magtanong ni Stefany, pinigilan niya ang sarili. "Fine. Pero Fabio, sana naman, kung may alam ka, sabihin mo sa akin. Ayoko ng tinatago," sagot niya, sabay talikod upang magtungo sa loob ng mansyon.

Habang nakatingin sa papalayong si Stefany, napabuntong-hininga si Fabio. "Pasensya na, Stefany. Hindi pa pwedeng malaman mo ang totoo," bulong niya sa sarili, itinago ang mga lihim na hindi pa niya kayang ibunyag.

Sa silid ni Fabio

Nang makapasok si Stefany sa silid ni Fabio, agad siyang napahinto at tumingin sa paligid. Maayos at simple ang kwarto nito, ngunit halatang masinop si Fabio.

"Bakit mo ako dinala dito?" tanong ni Stefany habang nakakunot ang noo.

Ngumisi si Fabio at sinabing, "Tutulungan kitang matutunan kung paano mag-aasikaso ng mga damit. Isipin mo na lang, kunwari ako ang asawa mo. Practice na rin 'yan para sa future husband mo."

Napairap si Stefany. "Tigilan mo nga 'yang 'kunwari asawa' na 'yan. Hindi bagay!"

"Talaga? Eh, parang bagay naman," sagot ni Fabio habang nagbibiro, dahilan para lalo pang magtaas ng kilay si Stefany.

"Sige na, ano ba ang gagawin?" tanong ni Stefany, halatang naiinis ngunit mukhang interesado rin.

Kinuha ni Fabio ang ilang nakatiklop na damit mula sa aparador at inilagay sa harap ni Stefany. "Ganito, Stefany. Kailangan mo munang malaman kung paano magtupi ng maayos. Eto, sundan mo 'ko," sabi niya habang nagsisimulang magtupi.

Sinubukan ni Stefany na gayahin ang ginagawa ni Fabio, ngunit tila nahihirapan siya. Ang unang pagtatangka niya ay naging magulo, at tumawa si Fabio. "Ano 'yan? Parang hindi mo pa rin gets!"

"Eh kasi naman, ang hirap! Ang dami pang steps," reklamo ni Stefany, sabay binalibag ang damit sa kama.

"Kalma lang, asawa ko. Huwag kang magalit," biro ni Fabio, sabay hawak sa balikat ni Stefany.

"Huwag mo nga akong tawaging asawa!" sigaw ni Stefany, namumula ang mukha sa inis – o hiya.

Ngumiti si Fabio at sinabing, "Relax ka lang. Ako na ang bahala sa pagtuturo. Basta makinig ka, okay? Para naman hindi ka mapahiya sa future husband mo."

Habang tinuturuan ni Fabio si Stefany, hindi maiwasan ni Stefany na mapansin kung gaano ito kaseryoso sa ginagawa. Sa kabila ng kanyang inis, naramdaman niyang unti-unti siyang natututo.

"Ayan, mas maganda na 'yan," sabi ni Fabio nang makita niyang mas maayos na ang pagtupi ni Stefany.

"Pwede na ba 'yan? O gusto mo pang ulitin ko?" tanong ni Stefany, na may bahid ng sarcasm.

"Pwede na, pero mas maganda kung mas pagbutihin mo pa," sagot ni Fabio, sabay ngiti.

Habang tumatagal ang kanilang pag-uusap, tila unti-unting nagiging mas komportable si Stefany sa presensya ni Fabio. Ngunit sa loob niya, hindi niya maiwasang isipin: "Bakit parang masyado akong nasasanay sa kanya? Hindi pwede ito. Hindi siya ang asawa ko."

Sa kabilang banda, si Fabio naman ay lihim na natutuwa. "Pasensya ka na, Stefany. Pero parang mas gusto ko nang manatili ka sa tabi ko," naisip niya habang nakatingin sa dalaga.

Habang natatawa si Fabio, sinundan niya ng tingin si Stefany na halatang aliw na aliw sa ginagawa. Maingat nitong kinuha ang mga natiklop na damit at naglakad papunta sa cabinet.

"Oh, ano? Marunong na ako, di ba?" pagmamalaki ni Stefany habang binubuksan ang pinto ng cabinet.

Tumango si Fabio, nangingiti pa rin. "Oo, mukhang kaya mo na. Pero tingnan natin kung maayos mo talagang maibabalik 'yan."

Habang inaayos ni Stefany ang mga damit sa loob ng cabinet, napansin niyang may mga nakalagay na maliliit na kahon at ilang personal na gamit ni Fabio. "Hmm... organized ka pala, no? Hindi halata sa ugali mo," sabi ni Stefany habang kinikilig sa sarili, pero pilit na itinatago.

"Natural. Hindi katulad ng iba diyan na hindi marunong magtupi," sagot ni Fabio na may biro, dahilan para muling magtaas ng kilay si Stefany.

"Excuse me? Marunong na ako ngayon, no!" balik ni Stefany sabay hampas sa braso ni Fabio.

Napatawa si Fabio. "Sige na, sige na. Aminado na ako. Mukhang qualified ka na para sa future husband mo," biro nito, pero may halong pahiwatig.

Natigil si Stefany at sumeryoso ang mukha. "Ikaw talaga, puro ka biro. Hindi ko naman alam kung anong klaseng buhay ang haharapin ko kapag naging asawa ko ang isa sa mga Ellison. Baka puro hirap lang..."

Biglang lumambot ang ngiti ni Fabio. "Huwag kang mag-alala, Stefany. Matututo ka rin sa lahat. Ang mahalaga, huwag kang mawawalan ng tiwala sa sarili mo."

Napatingin si Stefany kay Fabio, tila nagulat sa sinabi nito. "Ang lalim naman nun. Hindi bagay sa'yo," biro niya, pero ramdam niyang tumibok nang bahagya ang puso niya.

"Eh kasi, gusto ko lang naman matulungan ka," sagot ni Fabio na may ngiti.

Pagkatapos ibalik ang mga damit, humarap si Stefany kay Fabio at nagpakawala ng isang matamis na ngiti. "Salamat, ha. Kahit minsan nakakainis ka, ang bait mo rin pala."

Nagulat si Fabio sa sinabi nito pero ngumiti na lang. "Huwag mo akong sanayin, baka magustuhan mo 'ko."

"Sa panaginip mo," balik ni Stefany, pero lihim siyang nagpipigil ng kilig habang inaayos ang buhok.