HBHT-40

742 Words

Kinabukasan, kahit pilit na bumangon si Stefany mula sa pagkakahiga, halata pa rin sa kanyang mukha ang bigat ng kanyang nararamdaman. Namumugto ang kanyang mga mata sa kakaiyak buong magdamag. Tumitig siya sa salamin at napabuntong-hininga. "Anong nangyayari sa’kin? Bakit parang... may kulang?" bulong niya sa sarili habang inaayos ang magulong buhok. Kahit anong pilit niyang iwaksi ang iniwang bakas ng away nila ni Fabio, hindi niya magawa. Sanay siyang mag-isa, sanay siyang harapin ang mundo nang walang ibang iniisip kundi ang sarili niyang lakas. Pero bakit ngayon, parang ang tahimik ng paligid? Parang ang bigat ng bawat hakbang niya. "Stefany, anak, halika na’t kumain," tawag ni Aling Pilar mula sa kusina. Sumunod si Stefany, pero hindi niya maiwasang mapansin ang lamig ng hapag-ka

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD