MATAGAL akong nakatulala sa kawalan. Nandidito pa rin ako sa lupa namin. Sobrang bigat ng dibdib ko. Gusto kong saktan ng paulit-ulit ang Senyorito Alaric dahil sa mga sinabi niya. Napakawalang hiya niya. Hindi ko lubos maisip na may katulad niyang tao.
Gusto kong maghiganti sa kanya. Pero papaano? Wala akong kakayahang gawin iyon sa kanya. Makapangyarihan siyang tao. Kayang kaya niyang gawing miserable ang buhay ko.
Napabuga ako ng hangin at inilinga ko ang aking paningin sa paligid. Wala nang bakas ng bahay namin dito. Isa na lamang itong bakanteng lote. At ang taniman ni tatay. Natuyo na iyon.
Muling pumatak ang mga luha ko. Papaano kaming magsisimula nito?
Nailing ako at pinunasan ang mga luha ko. Mabuti nang umalis na muna ako dito dahil mas lalo lamang nadudurog ang puso ko.
Ti
