Kasalukuyan naming binabagtas ang daan patungo sa Mana Lake. At gaya ng palaging nangyayari sa tuwing naglalakbay kami ay dada na naman nang dada ang dungeon guide dahil kinukulit ito ni Clastine.
“Pwede ba tumigil ka na, Clastine? Kanina ka pa, ha!” singhal ni Amara nang subukan siyang akbayan ni Clastine. “Sumusobra ka na talaga. Isa pang lapit mo sa akin at magkakaalaman na tayong dalawa rito,” sambit nito bago itinaas ang maliit na kamao sa harapan ng mukha ng babae. “Kita mo ‘to? Ito ang magpapatumba sa ‘yo!”
Imbes na matakot ay natawa na lang ang babae sa inasal ng dungeon guide. Pero kahit na gano’n ay sinabayan niya pa rin ang inis ni Amara. Itinaas niya ang kanyang dalawang kamay sa ere na tila ba sumusuko na. “Opo, opo. Pasensya na, hindi na mauulit.”
Hindi ko mapigilang mapan
