"HERA."
Napatingin si Hera sa tumawag sa kanya nang gabing iyon habang nagpapahinga siya sa balcony nila. Si Harry.
"What?" aniya at nag-iwas ng tingin. Tumanaw na lamang siya sa malawak na kalangitan na punong-puno ng mga bituin nang gabing iyon.
"I'm sorry. Sorry if we decided to not tell you about na exhibit," anang kuya niya na tumabi sa kanyang inuupuan.
"I understand. Lexie told me naman the dahilan e," aniya sa kapatid. Totoo namang hindi na siya galit sa kanyang kuya. Naiintindihan naman niya ang mga rason ng mga 'to.
"I don't want to see you getting hurt. Pero in the end, nasaktan ka pa rin," pagak na tumawa si Harry matapos sabihin ang mga katagang iyon sa dalaga.
"I'm okay. Actually, dapat akong magpasalamat sainyo nina Lexie for protecting my feelings. But," pagputol niya
