Chapter 109
ARWIN's Point of View
Alam kong lasing si Breana nang ipahiga ko siya sa kama ngunit kaya pa niya ang sarili niya at alam pa niya lahat ang nangyayari. Habang tinititigan ko siyan nakaramdam ako ng awa. Nang lumaon ay niyakap ko siya nang mahigpit at hinalikan ang kaniyang labi. Lumaban siya. Anak ng teteng... Mas naging mainit ang sana ay dampi-damping halik ko lang. Namiss ko siya, ang lambot ng kaniyang labi, ang init ng kaniyang katawan. Siya man ay ramdam ko ang paglakbay ng kaniyang kamay sa loob ng aking damit. Sandali kong inilayo ang labi ko sa kaniya at hinubad ko ang aking t-shirt. Napakatagal ko na ring pinantasyang maulit ito sa amin. Mula nang nagkamalay ako at nakalimutan ko siya, hindi na ito nangyari pa sa amin. Hindi na kami nagkaroon ng pagkakakataong pa
