CHAPTER 80
BREANA’S POINT OF VIEW
Kung alam lang nila kung gaano ko siya ka-miss. Kung alam lang nila na antagal kong hinintay na makausap at mayakap siya. Ilang gabi kong pinangarap na muli ko siyang mahalikan ngunit ang makita siya ngayon? Langit na iyon maituturing. Kahit iyon lang ang simula at alam kong si Arwin na ang gagawa ng paraan para mayakap at makausap ako. Siya ang inaasahan kong magpupumilit na malapitan at makausap ako.
Halong kaba at excitement ang nararamdaman ko nang nasa hospital na kami at naglalakad sa pasilyo papunta sa kuwarto niya. May dala kaming mga pagkain at bola. Masaya at maingay ang mga kasama ko ngunit ako, kanina pa ako nanginginig sa sobrang excitement. Yung tuhod ko, nangangatog. Yung mga daliri ko, nanlalamig. Napakatagal ko kasing hinintay ang pagka
