HABANG kumakain kami ay hindi ko maiwasang mapaisip kung bakit masyado akong inasikaso ni Tito Sergio. Halos hindi na siya nakakain dahil sa kakaestima sa akin, kay Mama at kay Lola. Hindi nagpunta si Tita Serena sa dinner kahit na nasa malapit lang daw siya. Siguro ay sinabihan siya ni Mama tungkol sa plano ni Tito Sergio dahil naalala kong may tinawagan ulit si Mama bago siya pumasok ng restaurant.
“Ano pa ang gusto mo, Angel?” tanong niya nang matapos na kaming kumain ng desert na ice cream. Napansin ko na chocolate ang inorder ni Mama at hindi ang usual niyang pistachio ice cream.
“Busog na busog na po ako, Tito Sergio.”
“Tito Serge na lang. Ang haba ng Sergio. Ginagamit lang ‘yon ng Mama mo pangtawag sa ‘kin kapag nagagalit siya o naiinis,” nakangiting sabi niya.
