KAHIT kailan hindi ko maiintindihan kung bakit kailangang magdusa ang isang taong walang kamalay-malay dahil sa kawalang-hiyaan ng iba.
Si Mama, Dad, Lola at Papa na nasaktan at pinahirapan dahil sa inggit na dulot ng kamag-anak ni Lola. Kung hindi dahil sa taong nagbuyo kay Papa na tuksuhin at lokohin si Mama, hindi siya makakagawa ng malaking kasalanang ilang taon niyang pinagsisihan at pinagdusahan.
Kagaya ngayong nag-aagaw buhay ang taong sinadya ko pang puntahan sa gusaling iyon. Hindi ko alam na ang pagkikita pa namin ang magbibigay sa kanay ng disgrasya.
“Anak, tumahan ka na, hindi mo naman kasalanan,” paulit-ulit na sabi ni Mama habang yakap niya ako at si Carlo naman ay hawak ang kamay ko.
Sa apat na balang pinawalan ng bank robber, walang kahit isang tumama
