CHAPTER 29

1012 Words

“ Sabagay tama ka naman, kahit di tayo mag work kaya na natin. “ pagsang-ayon ko dito “ Pero ang laki kasi ng sahod mo dito kaya sayang din. “ wika nito. “ Nakakapanghinayang pero nga kasi pag lagi kaming nagkikita wala din, ayaw ko na siyang makasama pa, tara halika na kainin na natin itong binigay ng waiter. “ ani ko, dahil may kalahati pang tira. “ Ubusin mo na yan, may kinuha na ako para sa’kin. “ “ Sayang din kasi pag di ko to kinain, alam mo naman na ayaw kung nagsasayang ng pagkain. Maraming nagugutom tsaka alam mo naman na iniisip ko pa din na galing ako dun sa walang wala kaya ngayon kahit mayron na akong sapat na pangkain 3 times a day na, di pa din ako magsasayang. “ ani ko. “ Ang galing mo talaga friend di mo nakakalimutan na lumingon sa pinanggalingan mo. “ sabi pa nit

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD