Pumunta ako sa banyo upang ayusin ang aking sarili, pero ang totoo, nahihirapan ako. Nagpaalam akong may pupuntahan muna mamayang gabi at pumayag naman si Elise na walang kahit anong tanong. Wala na bang pakialam si Elise sa akin? Bakit tila parang okay lang sa kanya na umalis ako nang ganito?
Siyempre, hindi ko kayang ipakita ang aking nararamdaman sa kanya. Sa halip, nagpasya akong dumaan sa isang bar na malapit sa campus. Ibinuhos ko ang lahat ng aking init ng ulo sa bawat basong ininom ko. Sabi ko sa sarili ko, “Kailangan mo to, Ally. Kailangan mong kalimutan ang lahat.”
Naghahanap ako ng mas matitinding inumin—mga hard drinks na makakalimot sa sakit sa puso. Iba talaga kapag walang kasama, kaya naman walang iniwan na oras ang mga alaala namin ni Elise sa isip ko habang pinapanood ko
