The Rebellious Princess

Chapter 22

Cass

It's been two days since the last time we talked. Alam kong nagtataka na rin yun kung bakit hanggang ngayon hindi pa ako pumapasok. I have to do this! Kailangan kong malaman lahat ng  mga kasagutan sa mga katanungan na gumugulo sa isip ko..

Sa dalawang araw na paghahanap ko. Unti unting nasasagot lahat ng katanungan ko. Sa dalawang araw na yun mas lalong tumindi ang galit na nararadaman ko para sa kinilala kong mga magulang.

They all planned for this. Kaya pala kinupkop nila ako to make my family suffer for my lost. Pinaniwala nila ang lahat ng tao sa pagkamatay ko. 

They have this so called sindicate at sila ang namumuno nito. Kasama ng mga magulang ni Joshua. I pity him kasi hindi niya din alam na galing sa masama ang kayamanang mayroon sila. He was a nice person at dapat lang na malaman niya rin ito, pwero sa tamang panahon. Kailangan ko munang ayusin ang lahat.

They are dealing with illegal drugs. And take note, pati sa ibang bansa sakop din ng impluwensiya nila. Who ever crosses their path will DIE! Kaya mahirap silang kalabanin because they have connections in goverment and also hawak din nila ang mga police dito sa bansa. Iilan nalang siguro ang mga matitinong pulis na makikita mo. That's how powerful their siedicate is!

Kinupkop nila ako para in time. Ako ang magiging alas nila para mapabagsak ang mga magulang ko. And I wont let that happen, mamamatay muna ako bago nila magawa iyon. Tama na siguro ang binigay nilang pasakit nung pinalabas nila ang pagkamatay ko. And I cursed them to death! 

"You will pay for everything you've done! Gagawin ko ng lahat mapabagsak ko kayo! Hindi ko hahayaang saktan mo pa ang pamilya ko!" galit na sabi ko habang tinitignan ko ang litrato ng mga taong kinamumuhian ko.

Pinatong ko ang litrato sa bedside table ng kama ko , at pabagsak kong inihiga ang katawan ko sa kama. I stared at the white ceiling of my room habang iniisip ko ang mga dapat kong unahin. Napabuntong hininga ako ng walang pumapasok sa utak ko, dahil na rin siguro ito sa pagod na nararamdaman ko.

"I'm so tired and I need a f*****g rest!" sabi ko sabay pikit ko ng aking mga mata.

Wala pang ilang minuto ng nakatulog na ako. Ni hindi na ako nag abala ang magbihis dahil sa pagod ko.

Dylan

I've already got the DNA result na pinacheck ko. And I was happy to see the results. Tama ang hinala ko, siya nga ang kambal ko. 

At ayon sa detective na hinire ko. Lagi daw itong umaalis at may inaasikaso. Katulad kanina, may kausap daw siyang imbestigador. At sa nakalap kong impormasyon, naghahanap siya ng butas para mapabagsak ang mga kinikilala niyang mga magulang.

And i'm scared for her. Hindi basta bastang tao ang babanggain niya. Yeah, alam ko ang tungkol sa mga magulang niya. They are the rivals of our company at sa yaman na din. Kumbaga, pangalawa lang sila sa yaman at kapangyarihang mayroon kami sa buong bansa. Kaya ito din ang dahilan nila ng pag ambush sa mga magulang ko noon. At ang masaklap kaya hindi namin sila mapakulong, they have this powerful sindicate. Hawak nila ang kapulisan and who knows kung may mga kakampi pa sila sa gobyerno. Siguradong mapapahamak lang siya sa ginagawa niya.

And I won't let that happen again. Ngayon pang nalaman at natagpuan ko na ang kambal ko. Sigurado kong matutuwa ang pamilya ko. Tinawagan ko ang private investigator ng family namin. I didn't use our private investigator sa pagpapaimbestiga ko kay Cass, malalaman kaagad kasi nina papa pag ginawa ko yun. Right now, I don't care kasi kaligtasan na ni Cass ang pinag uusapan dito. Hindi ko siya hahayaang kumilos mag isa. I need to talk to her asap!

Tinawagan ko siya, pero nakailang ring na at wala pa ding sumasagot sa kabilang linya. And i'm f*****g worried sa kambal ko. I dialled it again at nakahinga ako ng maayos ng sinagot niya na ito.

"Thank God Cass!" masayang sabi ko pagkasagot palang niya ng phone niya. 

"Why?" 

Alam kong nagtataka siya kung bakit ako tumatawag.

"I just wanted to talk to you?" sabi ko

"We are already talking." iritadong sabi niya sa kabilang linya. Nagtaka naman ako kung bakit ganyan na lang ang pagsagot niya sa akin. Hindi pa ako nakakapagsalita ng magsalita ulit siya.

"I'm sorry for being rude. It's just that, i'm very tired tsaka your call wake me up. Wala pa akong isang oras na natutulog." mahinahon niya ng sabi and I felt guilty kung bakit ako tumawag sa kanya. Kung alam ko lang sana, pero I just need to talk to her.

"Sorry Cass, I never intended to wake you up. I just want to talk to you."

"Okay, Ano bang sasabihin mo?" tanong niya

"I need to talk to you in private and in person."

"Is this very important?" 

"Yeah." 

Narinig kong napabuntong hininga siya sa kabilang linya bago siya sumagot.

"When?"

Tinignan ko ang oras sa relo ko at maaga pa naman. Si I decided na mamayang gabi nalang, para magsabay na kaming magdinner. Tsaka para makatulog pa siya at makapagpahinga.

"Tonight at seven, sa Heaven's Seaside." 

"Okay, i'll be there."

"Should I pick you up?"

"Nope, I can handle myself. Doon nalang tayo magkita."

"Okay, rest now Cass and take care." 

"I will and thank you."

"See you tonight." excited na sabi ko

"See you Dylan." sabi niya sabay patay niya na ng phone.

Napangiti ako, I never thought that this day would come. Sa una palang, ramdam ko ng buhay pa ang kambal ko. We never found her body sa accident crash na yun. Parehas kami ni Mom na hindi naniniwala na patay na siya, hindi kami sumuko. And now, i'm so happy, tsaka ko muna sasabihin ito kay mom. I need to protect Cass, alam kong nanganganib ang buhay niya sa mga taong kinikilala niyang magulang. 

Napaisip ako ng maalala kong nagpapaimbestiga siya sa mga magulang niya.

"Did she already know the truth?" tanong ko sa sarili ko

Maybe no, maybe yes. Malalaman ko rin naman ito mamayang gabi pag nagkita kami. I want to know all her plans para matulungan ko siya. Hindi siya pwedeng mag isa na kumikilos. I'm her twin brother kaya dapat lang na magtulungan kami. Lalo na sa ganitong sitwasyon.