Chapter 19
1079 Words
Cass
Maaga akong nagising pero late na akong bumangon. Nakakatamad naman kasing bumangon, lalo na't alam mong wala ka namang kasama sa lugar na ito. Nag ayos muna ako ng sarili ko bago ako bumaba. I've check my phone kung may tumawag o nagtext. To my surprise, 108 missed calls from Daniel.
"Ano naman kayang problema nito at nakahundred and eight missed call siya sa akin." nakakunot noo kong tanong sa sarili ko habang dinadial yung number niya. Hindi naman to tatawag kung wala itong kailangan eh.
At sa pagkakaalam ko sinabi ko sa kanya kung nasaan ako ngayon. Imposible namang nag aalala pa to sa akin. I tried calling him, pero busy ang phone niya. Inulit ko pa ito ng ilang beses hanggang sa magsawa na ako at iwan ang cp ko sa kuwarto.
It's ten in the morning, mainit pero gusto kong magbabad sa dagat. Bumalik ako sa kuwarto at nagpalit ng two piece. Naglagay na rin ako ng sunblock sa katawan ko para hindi ako masunburn.
I just wanted to enjoy this weekend without remembering nor thinking about the problems na kinakaharap ko. Paglabas ko ng villa, parang umaayon pa sa akin yung panahon kasi makulimlim siya. Walang araw na nakalabas, natatakpan siya ng mga ulap. I smiled at the scenery infront of me.
"If only, I can be like this forever." sabi ko sabay lusong sa tubig at lumangoy ng lumangoy.
Chester
Ang sakit ng ulo ko sobra, parang bumibitak. I let myself get waisted yesterday night. Hindi ko kasi matanggap na fiancee niya si Joshua. Kahit anong laban ko pala, talong talo na ako. Nagulat nalang ako ng biglang tumunog ang phone ko.
Twinnie Calling...........
Di pa ako nakakapagsalita ng magsalita agad siya.
"Pack your things, we will go for a vacation this weekend. I am on my way to your condo."
"What? I'm not in the mood Chelsea." walang gana kong sagot.
"I didn't say it for you to turn me down."
"Bahala ka Chelsea. I'm not coming."
"You will Chester.." nagbabalang sabi niya. I'm not in the mood para makipagbargain sa kanya today.
"Next time nalang Chelsea. Masakit ang ulo ko. I need rest right now."
"Who told you to get waisted last night? Walang nag utos sayo kaya magtigil ka Chester!" naiinis niyang sabi.
"Chelsea naman, just please! Not now."
"I'm on my way there! Pag andiyan na ako at hindi ka pa nakapag empake. I will drag you kahit ano pa yang suot mo ngayon!! You know me Chester." babala niya.
"Okay, Okay! You win again!" naiinis kong sabi. Basta nagbanta na siya, mahirap ng hindi sumunod. Sobra kasing magtampo yang kambal ko na yan. She will not talk to you for months or worst years pa ang aabutin. Naranasan ko na kasi kaya mahirap na.
"See you!" masayang sabi niya sabay patay ng phone. Alam kong nakangisi nanaman yun. Dapat pag nagplano siya kasama lahat. Yes, lahat, as in lahat kaming magkakaibigan.
I pack my things for two days. After kong magpacked, naligo na ako at nagbihis ng pang alis. Nakabihis na ako ng magring ang phone ko at tumatawag si Chelsea.
"I'm here na at the parking area. Make it fast Chester, you know I hate waiting."
"Okay, On my way there." sabi ko habang kinukuha yung backpack ko. pinatay ko na ang tawag at nagmadaling bumaba from twelve floor to the parking area.
Pagdating ko, hindi na ako nagulat ng makita ko silang dalawa na prenteng nakaupo. Katabi ni Chelsea si Marc sa may likod. Pasalampak akong naupo sa tabi ni Dylan.
"Musta ang paglalasing pare? May napala ka ba?" natatawang tanong ni Dylan sa akin.
"Shut up!!" inis kong baling sa kanya. Imbes na magreact, mas lalo pa siyang tumawa kasabay nung dalawa sa may likuran namin.
"Guys, hayaan niyo muna siya. Siguradong his head is aching like hell." tawa ng tawa na sabi ni Chelsea.
"You'll shut up or babalik nalang ako ng condo ko para matulog! Choose!!" inis na sabi ko.
"Eto na nga oh, tatahimik na." nangingiti pa ding sabi niya habang tinataas pa yung dalawa niyang kamay.
Narinig ko pang sinasaway niya si Marc sa likod. I just heaved a deep sigh bago pumikit. Siguro naman medyo malayo layo yung pupuntahan namin. Makakatulog pa ako, para maibsan yung sakit ng ulo ko.
Chelsea
Wala naman talaga kaming lakad this weekend eh. Kaso nagulat ako ng tumawag si Daniel kagabi. Yung kapatid ni Cassandra, nagyayaya sa resort daw niya. Wow, nasabi ko nalang. Kasi to be honest kahit mayayaman kaming apat. Wala ni isa sa amin ang may resort.
We always go for a vacation sa iba't ibang beaches sa norte or kahit saan kami mapadpad. We love going for a weekend vacations. Dahil nga love na love naming magswimming. Kahit hindi ko pa ininform yung tatlo, umoo na agad ako sa alok niya.
He texted me the location. Doon niya nalang daw kami sasalubungin. Tinignan ko yung oras at magteten na ng umaga. So, bale makakarating kami doon by 10:20, base sa sinabi ni Daniel na travel time namin papunta doon. Nagsama na kami ng driver para pag napagod kami, hindi na kami mamomoblema.
Si Daniel na daw ang bahala kung saan kami tutuloy. In his young age, akalain niyo bang may resort na yan with villa? Nakakainggit siya, promise. Mayaman din naman kami but I don't have the knowledge to put a business or a resort like that. Buti sana kung mga botique and a fashion business.
Pagdating namin sa resort, napanganga talaga ako. It's worth the view.
"My God!!!!! I love it here." nakatulalang sabi ko habang pinagmamasdan ang resort na nasa aking harapan.
A garden full of flowers ang bubungad sayo. Tapos, pag enter mo sa loob may mga arc na pang prinsesa. Habang naglalakad ka papuntang hotel, hindi ka makakapaniwala sa malalagpasan mo. There's a fountain castle sa gitna bago ka makarating sa may receptionist. Parang ayaw ko ng umuwi at dito nalang ako titira.
Bungad palang nakakarelax na ang aura niya. What more pa sa loob na mismo at sa beach niya. Napaka creative minded naman ng kapatid ni Cassandra. Mag thathank you talaga ako sa kanya ng sobra pag nagkita kami.
Pagdating namin ng receptionist. Inasikaso naman nila kami sa waiting area. Tinawagan nila si Daniel at papadating pa lang daw ito. Dito na daw namin siya hihintayin, five minutes lang naman kaya okay lang. Worth the wait naman ang paghihintay pag ganito kaganda ang view.
- Writer
