Suot niya ay gunit-gunit na itim na damit at kupas na pantalong maong na halos dalawang ulit pa lang niyang nalalabhan simula ng unang lumusob ang mga anak ng buwan sa Maynila. Marungis ang dati'y makinis nitong mukha at nakatuon ang mga mata sa isang maliit na bote na hawak-hawak ng kanyang kanang kamay. Sinisipat-sipat ng kanyang mga mata ang kakaunting laman nito at maya't-maya ay napapabuntong-hininga na tila nanghihinayang. Paya't at nangingibabaw sa kanyang mukha ang mataas nitong cheek bone, matangos na ilong at buhok na hanggang balikat na bumabagay sa mahaba at payat niyang leeg.
Marahan ay tumayo siya mula sa kanyang kinauupuan at buong lakas na ibinato ang hawak na bote sa maitim na pader sa kanyang harapan. Dinig pa niya ang pagkabasag ng bote ng tumama sa konkretong pader kas
