“ANG LAMIG, PUTIK,” reklamo ko sa sarili ko habang hila-hila ko itong parang stainless na ewan na nakakonekta sa dextrose ko. Hindi ko naman inasahan na kapalit ng fresh air na hinihiling ko ay lalamigin din pala ako nang husto.
Noong January ay napakainit kahit na dapat ay malamig ‘yon dahil kakatapos lang ng pasko, tapos ngayong February naman ay napakalamig, o dahil gabi na ngayon kaya naman malamig? Pero isa lang ang masasabi ko. Ang weird talaga ng klima rito sa Pilipinas.
Napailing na lang tuloy ako dahil sa naiisip ko.
Kasalukuyan akong naghahanap ng upuan dahil biglang nangalay ang mga paa ko at pakiramdam ko ay sumakit ang buong katawan ko. ‘Yan kasi, Sunset, dapat ay nagpapahinga pero ito ako ngayon at naggagala. Sino ba talaga ang gala sa amin ni May? Ako na yata, eh!
“‘Yo
