Gladi POV.
ANG silid ni Moley, ay malapit sa akin, kaya pag wala si Master M, agad ko siyang pinupuntahan. As usual umiiyak na naman siya, tinatawag ang kanyang ina.
“Moley… don’t cry,” mahinahon ngunit may awtoridad na wika niya. “You’re a boy… you have to be strong.”
Hindi siya sumagot, ngunit nakita kong mabilis na pinunasan ang kanyang mukha. Pagkatapos ay humarap sa akin, pilit ang ngiti sa labi.
“Auntie Glad… what do you want me to do?”
“Nothing,” I said gently. “I’m here to take you with me.”
Biglang nagliwanag ang kanyang mukha.
“Where are we going?” excited niyang tanong.
“We’re going out to eat. Go on, take a quick bath… I’ll get your clothes ready.”
“R-Really? You’re bringing me along?”
“Yes, my dear.” mas nilakihan ko ang ngiti upang makumbinsi siya.
At ayon nga aga
