SOLD TO THE DEVIL BILLIONAIRE

EPISODE- 4

Matias POV.

PINUNTAHAN ko si Gladi sa silid niya at malakas na kinatok ang pinto. Kanina pa ako naghihintay sa kanya para palitan ang benda ng sugat ko, pero mukhang wala siyang balak na puntahan ako sa kwarto ko.

At ano ang inaasta niya? Parang binigyan ko siya ng karapatang sumagot-sagot sa akin. Wala akong pinapayagang tauhan na gumanoon… lahat sila binabayaran ko, kaya dapat alam nila ang lugar nila.

Akmang kakatok ako muli nang biglang bumukas ang pinto.

“What the f—” Hindi ko naituloy ang pagmumura nang makita ko ang itsura niya.

Naghihikab siya, magulo ang buhok, at halatang kagigising lang. Napangiwi ako.

“Ang baho ng laway mo,” sabi ko, sabay iwas ng tingin at bahagyang pag-irap. Hindi ko na pinansin ang ibang detalye sa harap niyang makapigil hininga.

Bakit kasi wala siyang suot na panloob?

Inaakit ba niya ako?

Pinitik ko ang noo niya at saka ko siya bahagyang tinabig para makapasok. Diretso akong naupo sa upuan sa loob.

“Bilisan mo ang kilos. May pupuntahan tayo.”

Sa dami ng sinabi ko, wala siyang sinagot kahit isa. Tinalikuran niya ako at naglakad papasok ng banyo.

“Gladerious!” tawag ko. “Hindi mo ba ako naririnig?”

Huminto siya at bahagyang lumingon.

“Sabi mo po mabaho ang laway ko, kaya magto-toothbrush muna ako. At saka… hindi ako sasama sa’yo. May gagawin ako.”

Naramdaman kong sumikip ang panga ko.

“Wala akong naaalalang binigyan kita ng karapatang tumutol sa gusto ko,” singhal ko.

Sandali siyang natahimik, saka marahang tumango.

“Sige po. Sasama ako.” napipilitan sagot.

Hindi na ako nakasagot pa dahil tuluyan na siyang pumasok sa banyo at isinara ang pinto.

Napabuntong-hininga ako, pilit kinokontrol ang inis, at ang kung anumang hindi ko maipaliwanag na pakiramdam na iniwan niya.

Napapaisip ako, bakit ganito umasta ang babaeng ito? Sino ang nagturo sa kanya habang tatlong taon akong wala at nasa military training?

Si Redentor Reyes ba?

Pero sabi niya, hindi raw siya pinakikialaman ng lalaking ’yon. Ayaw daw sa kanya. May iba raw itong nobya.

Dapat ba akong maniwala?

Sinong lalaking matino ang tatanggi sa isang babaeng tulad niya, kakaiba ang ganda. Parang may mahika na panghila sa sinumang titingin sa kanya. Kakaibang init na unti-unting gumagapang sa balat patungong kalamnan. Ang amoy niya… kakaiba. Nakakahalina. Nakakaadik.

Isang beses mo lang malanghap, babalik-balikan mo.

Tumayo ako at lumapit sa kama niya. Dahan-dahan akong humiga at dinampot ang unan, inilapit sa mukha ko. Ilang linggo na rin mula nang huli ko siyang makasama sa ibabaw ng kama. Mayakap. Mahawakan at mag lambingan.

Kahit ilang babae pa ang dalhin ko sa kama, hindi pa rin sapat.

Gladerious is different from other women.

Iba ang epekto niya sa sistema ko, parang may sariling isip ang katawan ko tuwing malapit siya. Ang amoy niya ang laging hinahanap ng ilong ko, ang presensya niya ang hindi ko maalis sa isipan ko.

“Master M, bakit po nakahiga ka diyan?” tanong niya, bahagyang nagtataka. “Akala ko masakit pa ang sugat mo at kailangan palitan ng benda?”

“Yeah, tama ka,” mabilis kong sagot, sabay bangon at pilit inaayos ang sarili. “Kulang lang ako sa tulog. Kumirot kagabi ang sugat ko, hindi ako pinatulog.” sabi ko bago tumayo.

Bumalik ako sa upuan, parang walang nangyari.

“Mabuti naligo ka na rin,” dagdag ko, pilit pinapakalma ang boses. “Ayaw kong maghintay nang matagal.”

“Diyan ka muna, Master M. Kukunin ko ang medical kit.”

“Hurry. May meeting pa ako.”

“Opo,” sagot niya, at mabilis na lumabas ng silid.

Habang naghihintay, sumandal ako sa upuan, pilit inilalayo ang isipan sa kamunduhan. Kanina ko na nararamdaman ang ganitong init.

Huminga ako ng malalim.

Ilang sunod.

Paulit-ulit… baka kusang maglaho.

Ngunit hindi sinasadyang napatingin ako sa mataas na estante. May kung anong nakapatong sa gilid ng malaking TV.

Tumayo ako at kinuha iyon.

Isang maliit na lalagyan, kulay pink. Mga tableta.

Pinagmasdan ko. Walang malinaw na label.

Biglang may kumirot sa dibdib ko.

May sakit ba si Gladerious? Bakit siya umiinom ng ganito?

Hindi ko namalayang humigpit ang hawak ko sa maliit na pakete. Ngunit nang marinig ko ang papalapit niyang mga yabag, agad ko itong ibinalik sa dati nitong kinalalagyan. Mabilis akong bumalik sa upuan, parang walang nangyari.

“Master M,” tawag niya.

Pagpasok niya, diretso siyang lumapit sa akin, dala ang medical kit.

“Pakitaas po ang suot mo.”

Saglit akong napatigil.

May kakaibang init ang titig niya, propesyonal, pero may kung anong hindi ko mabasa. At sa pagitan naming dalawa, tila may hangin na biglang humigop sa akin upang mas magkalapit pa kami.

Tahimik kong sinunod ang utos niya.

At habang tumatagal, pakiramdam ko… malapit ng humulagpos ang pagpipigil ko.

Lumuhod siya sa aking harapan at sa klase ng pagkakaluhod niya ay biglang bumigay ang pagpipigil na kanina pa gustong kumawala.

“I quickly lifted my polo shirt and immediately pulled down my pants along with my boxer shorts.”

“Master M, sabi ko ang polo mo lang ang itaas hindi ko sinabing hubarin mo ang pantalon at short mo.”

“Baby, come here, mabilis lang ito, hindi ko na matiis eh, miss na kita.”

Mabilis ko siyang hinila at hindi binigyan ng pagkakataon mag reklamo. Sinubsob ko siya sa aking harapan.

“Pleasure me,” I commanded, gripping her hair tightly.

Naradaman kong nais niyang tumutol sa pinapagawa ko. Gusto niyang itulak ako palayo, syempre hindi ko iyon papayagan.

“Binili na kita, nakalimutan mo? Do it, gawin mo ang utos ko, dapat maging satisfied ako.” malamig kong utos.

Bago malakas na iginiya ang ang ulo niya.

Baba.

Taas.

Paulit-ulit.

Hanggang mapatingala ako sa kakaibang nalalasap na ligaya.

“I couldn’t hold back a soft moan, my voice trembling as I whispered, ‘Oh… baby, deeper… please…’”

-

Gladi POV.

HINDI ko inaasahan ang ipapagawa sa akin ni Master M, ngunit kagaya ng salita niya matagal nang bayad ang buong pagkatao ko. At Makakalaya lang ako mula sa mga kamay niya kapag nagsawa na siya sa katawan ko.

Ayaw ko ng umiyak, dahil mas lalo lang ginaganahan ang lalaking ito. Sana lang labasan agad siya ng hindi na umabot sa pananakit niya sa katawan ko.

Kahit maduduwal ako sa laki ng alaga niya, hindi ako pwedeng magreklamo. Kaya mas pinagbuti ko na lang ang aking ginagawa upang matapos na siya agad.

Ibang klase din ang lalaking ito, hindi hadlang ang sugat sa katawan. Basta dinadaanan ng kamanyakan kahit yata dumugo pa ang sugat ay balewala na sa kanya.

“Ah! I’m about to come, keep going, sweety, more deeper, darling,” he moaned loudly.

Sarap kagatin ng batuta niya, sinong babae kaya ang nasa kanyang isipan habang nagpapakasarap. Iba’t-ibang pangalan ang binabanggit.

“Argh!” I gagged as he thrust hard. Bwesit talaga ang manyak na lalaking ‘to.” pagmumura ko sa isipan.

Hindi ko siya magawang murahin dahil nakapasok sa lalamunan ko ang batuta niyang sobrang haba at napakataba. Kaya sa tuwing dinadala niya ako sa ibabaw ng kama, parang lagi akong nadudunsilya.”

“Ah! I’m coming, my love… oh… yeah…”

He let out a loud groan, and moments later, all of his essence spilled into my throat. Malakas ko siyang tinulak at tumakbo ako papasok sa loob ng banyo.

Sa lababo iniluwa ako ang napakaraming liquid.

Mabilis ang bawat kilos ko sapagkat sigurado maya maya lang tatawagin na niya ako.

Naligo ako.

May pagmamadali.

As in sobrang bilis.

Nag-toothbrush ako at pilit inalis sa isipan ang bakas ng ginawa ni Master M, ganoon din ang kung anumang naiwan niyang epekto sa akin. Pagkatapos, humarap ako sa salamin at inayos ang sarili.

Tinitigan ko ang repleksyon ko.

Maayos na ang suot ko. Kahit papaano, naitago ko ang magulong itsura ko kanina. Pero ang buhok ko… bahagya kong hinaplos kahit tumutulo pa iyon. Halos manlagas sa higpit ng pagkakahawak niya. Patunay ang daming buhok na nagkalat sa tiles.

Napabuntong-hininga ako.

Wala na akong oras para mag-isip pa.

Lumabas na ako ng banyo.

Paglabas ko, nandoon pa rin siya, nakaupo, naghihintay. Parang wala lang sa kanya ang lahat, pero ramdam ko ang pag-iinit ang aking mukha.

Hindi ako makatingin sa hubad pa rin niyang kabuuan.

Master M, baka naman po pwedeng magbihis ka.”

Hindi siya sumagot.

Tumayo at nagsuot ng short at pants.

Muling bumalik sa upuan.

Lumapit ako at lumuhod sa harap niya.

Tahimik.

Masyadong tahimik.

Kinuha ko ang medical kit at sinimulan palitan ang benda ng sugat niya. Sanay na ang mga kamay ko sa ganitong gawain, pero ngayon… iba.

Hindi ko magawa ng maayos.

Nanginginig ang aking mga kamay.

Lalo at mas nararamdaman ko ang init ng balat niya sa bawat dampi ko ng gamot sa kanyang sugat.

“Matatagalan itong gumaling,” wika ko, pilit pinapakalma ang boses. “Laging napupwersa.”

“Hayaan mo na,” sagot niya, nakasandal at nakapikit. “Gagaling din ’yan.”

Saglit akong napatigil.

Nakatingin ako sa sugat niya, pero hindi doon nakatuon ang isip ko.

Kundi sa kanya.

Sa matipuno niyang katawan, abs na nagmumura at mga braso na maugat.

Ang hindi normal na paghinga niya at pagbaba taas ng buto sa leeg.

Higit sa lahat sa mapula niyang labi.

Napalunok ako.

Hindi puwede.

Hindi ito dapat… na ipilig ko ang aking ulo.

Muli kong itinuloy ang ginagawa ko, mas binilisan ang galaw ng mga kamay ko, baka sa ganung paraan ay makakatakas ako sa hindi normal na pakiramdam.

Pero kahit anong iwas ko… ramdam ko pa rin siya.

Ang init na lumalabas sa kanyang hininga na hindi ko alam kung sinasadya niyang patamain sa aking pisngi.

Tapos na po, Master M.

Agad akong tumayo at dinampot nag medical kit.

Nagmamadaling lumabas at binalik sa dating kinalalagyan.

Pagbalik ko sa kwarto ko, nasa pintuan na si Master M.

“Magbihis ka, nasa loob ng paper bag ang damit.”

“Paper bag po?”

“Sa gilid ng iyong kama, bilisan mo hihintayin kita sa main door.”

Umalis na siya hindi na ako pinakinggan sa mga tinatanong ko.

Bumalik ako sa loob at hinanap ang paper bag.

Dinampot ko iyon mula sa gilid ng bed, kailan pa dinala doon ang mga damit na ito?

Binuhos ko sa ibabaw ng kama ang laman ng malaking paper bag.

“Isang pares ng sapatos, dress, pouch at blazer.

Agad kong hinubad ang suot ko at nagbihis.

Napanganga ako sa harap ng salamin ng makita ang kabuuan ko.

“Wow! Celebrity ang datingan ng peg.” bulong ko.

Ang ganda ko, para talaga akong hindi si Gladi.

Ang babaeng slave ni Master M.

Inalog ko ang aking ulo dahil para akong nawawala sa katinuan.

Pagkatapos ngumiti ng peke sa harap ng salamin.

Dinampot ang pouch, sinuot ang stiletto, at blazer.

Umikot ng isang beses sa salamin, bago mapait na napangiti.

Sinong magsasabing ang babaeng ito ay isa lamang laruan… laruan ng isang bilyonaryong nagbabalatkayong anghel?