“Ibigay mo sa’kin ang buong ulat, walang palya, walang kulang.”
Malamig ang boses ko habang nakatingin sa lalaking nakaluhod sa harap ko. Sa ilalim ng kristal na chandelier ng aking private office, mas malinaw ang takot sa kanyang mga mata kaysa sa repleksyon ng mamahaling marmol na sahig. Isa siyang beteranong tauhan na sanay sa dugo, sa putok ng baril, sa p*****n pero sa harap ko, pare-pareho lang silang lahat: sumusunod o nawawala.
“Opo, boss,” mabilis niyang sagot, nanginginig ang tinig. “Kompleto na po ang background ng babaeng ipinahanap ninyo.”
Dahan-dahan kong ibinaba ang baso ng whiskey. Sa salamin ng mesa, sumilip ang repleksyon ng mukha kong matigas, malamig, at walang emosyon. Andrew Villamor. Sa mata ng publiko, ako ang bilyonaryong CEO ng Villamor Holdings—isang imperyo ng
