Ysabelle Cuevas (Ysa)
Nagising ako bago pa man tumunog ang kahit anong alarm.
Hindi dahil may nag-utos.
Kundi dahil may kakaibang kaba sa dibdib ko—yung kaba na hindi takot, pero hindi rin excitement… parang parehong magkahalo sa iisang hininga.
Pagdilat ko, first thing na narinig ko yung talon sa labas.
Ragasa.
Bagsak.
Parang may nagpapaalala na kahit anong gulo ng isip ko, tuloy lang ang mundo.
Umupo ako sa kama, hinanap agad yung notebook ko sa side table, tapos binasa ko yung sulat na nakadikit sa cover.
“Breathe.”
Huminga ako.
Isa.
Dalawa.
Tatlo.
At saka ko naalala yung message ni Victor kagabi.
Paperwork.
Ewan ko ba, pero yung word na ’yon parang mas nakakatakot pa minsan kaysa sa unknown number.
Kasi kapag paperwork, parang official.
Parang “totoo na ’to.”
Parang
