Chapter 37

2436 Words

Marikit Namangha ako sa laki ng palasyo ng Prinsepe. Mistulang nanaginip pa rin ako sa lahat ng mga nangyayari sa buhay ko.  Bago makapasok sa palasyo ay madaraanan muna ang napakahaba at magarbong hardin nito. Noong una ay akala ko, na ang hardin na nila Macky ang pinakamagandang hardin na nakita ko. Pero ng masilayan ko ang hardin na ito ay hindi ko na maalis ang mga mata ko sa makukulay na bulaklak at naggagandahang dahon ng mga puno. Hindi ko alam ang tawag sa punong iyon basta alam ko ay wala nito sa Pilipinas. Halos isang kilometro yata ang nilakbay pa namin bago makarating sa palasyo magmula sa gate na pinasukan namin kanina. Ganun sya kalawak. Maari ka nang magpatayo ng ilang palasyo sa lugar na ito. Sumilip ako sa bintana ng limousine. Napangiti ako ng matanaw ang napakalak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD