Chapter 67: Last Chapter
/// One year later /// Alexandra’s POV Huminga ako ng malalim at binuksan dahan dahan ang pinto ng kwarto ni Clean dito sa hospital. Napalipbite ako dahil hindi pa din nagbabago ang paligid at madami pa ding aparato ang nakakabit sa kanya. Para lang syang natutulog pero mas maganda sana kung magigising na sya. Umupo ako sa nag-iisang upuan na malapit sa kanya. “Hey.” Bati ko at pilit na ngumiti. “Ako ang overall sa buong moving up ng grade 10.” Masayang sabi ko at hinawakan ang kamay nya at hinalikan. Kung yung balang bumaon sa baga ni Clean ay sobrang naging kumplikado na.. mas nagpahirap pa yung lumipad na parte ng sasakyan na tumama sa mismong ulo nya na naging dahilan kung bakit hanggang ngayon ay nasa comma pa din sya. Isang taon na syang ganito at kahit papaano ay naintindihan
- Writer
