CHAPTER THIRTEEN
Paalis na sana ako sa venue doon ng biglang may nabangga ako.
"Sorry," mahinang pagumanhin ko habang nakatungo at akmang aalis na ng hinila niya ang braso ko kaya napatingin ako. Si Felicity pala.
"Melody!" Sigaw niya na akmang aalis ako. Yinakap ko nalang siya at doon umiyak ng umiyak.
"A-ang sakit. Bakit ganun?" Humihikbing sabi ko. Nakita ko kasi siya.
Hinawakan niya ang balikat ko at tinignan niya ako ng seryoso. Yumuko nalang ako at pinipigilan ang luha. It's bullshit. Dapat ‘di ako nasasaktan ng ganito. Pero bakit? Labing apat na taon na kaming walang komunikasyon. Pero bakit ang lakas parin ng impact sa puso ko? Tagos na tagos eh.
"Anong nangyari sayo?" Nag-alalang tanong niya at tinignan ako.
Kaya napatingin ako sakaniya at umiwas ulit. Narinig ko ang pag buntong hininga niya. "Kung ano man ‘yan pabayaan mo muna. Kasi alam ko ngayon sasaya ka," Sabi niya sakin at yinuyugyog yung balikat ko.
Napatingin ulit ako sakanya at nakita ko sa mata niya yung saya. "I hope so."
Nandito na kami sa auditorium. Ang ‘di ko alam V.I.P pala ang ticket namin. Ang yaman na niya, kaya nasa harap kami at kitang kita dito yung kung sino man ang mag coconcert.
"Ang tagal naman," bagot na bagot naako dito sa pagkakaupo ko, ang sakit sa pwet.
"Konting tiis lang. Kyah!" sigaw niya at winawagay-way ang glow stick. Seriously ang taas nga ng energy ng mga tao dito kahit wala pang tao sa stage.
Nakakawalang gana rin dahil yata sa nakita ko kanina.
Kinuha ko nalang ang cellphone ko at naglalaro ng My Angela na nasa level 14 pa. Nagugustuhan ko kasi iyon dahil ang cute.
"Melody kung ano man mang-yari ngayon. Just believe me. You can trust him. Because he loves you so much. Huwag kang padalos dalos muna. Follow your heart same as the brain. Baka sa huli mag-sisi ka," mahabang pahayag ni Felicity kahit di ako makatingin sakaniya alam kong seryoso siya ngayon.
What the hell? Who is HIM? Habang sinasabi niya iyon biglang nag pop out ang mukha ni Renz sa utak ko. Don't tell me si Renz ang sinasabi niya.?
Gusto kong matawa dahil si Renz? Mahal ako? Pwede ko siyang pagkatiwalaan? Hah!
Magtatanong pa sana ako sakaniya ng biglang nag off yung lights at nagsimulang maghihiyawan ang mga tao dito sa loob. Ugh. Mamaya ko nalang siya tatanungin.
Napatingin naman ako sa stage. Pero bigla akong kinabahan. Bakit kaya?
Nang biglang nay lalaking lumabas pero ‘di ko makita ang mukha niya kasi madilim pa.
"Lahat ng kanta dito ay para sa nag-iisang babaeng nagpapatibok ng puso ko. Pero iniwan niya ako eh, dahil kasalanan ko" sabi nung lalaki at napatawa. Tumawa din yung mga audience kasama si Felicity. Bigla nalang kumalabog ang puso ko. W-why? Those voice— parang siya.
Napailing nalang ako. Hindi, hindi siya iyan.
Tinuon ko nalang ulit ang pakikinig saka'nya.
"Mahal na mahal kita. Alam kong nandiyan ka lang. So please listen, dahil pagkatapos nito itatanan kita" seryosong sabi niya kaya napatawa kaming lahat.
"Awwwww. Ang sweet mo Reyu"
"Waaaah! Taken na siya!"
"Akin kana lang Reyu! hindi kita iiwan"
Sigaw ng mga tao. So Reyu pala ang pangalan nito. Hindi nga siya 'to.
Now playing: Thank you by 2PM
"I didn't know I was going to tell you like this
No words were enough
I couldn't say anything
I was so thankful
I didn't know what to do"
Nang biglang umilaw ang sa stage at mas lalong umingay ang mga tao at yung spotlight ay tumutok sa lalaking kumakanta sa harapan ko ngayon. Hindi ko 'to inasahan.
"Why do you like me
Why do you choose me among so many people
What I could do for you is so lacking
So I made this song for you"
"R-renz," bulong ko. Anong ginagawa niya diyan? Bigla nalang tumulo ang luha ko at bigla nalang pinunasan. Baka makapagkamalan pa akong baliw dito.Kaya din pala nakita ko siya kanina, akala ko namamalikmata lang ako.
"So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you"
Thank you for what Renz? Dahil iniwan kita? Hah! Your welcome. Nang 'di dahil sakin 'di ka makakabuo ng masayang pamilya.
"I wasn't able to do anything for you,
But you just keep on giving without stopping"
Napatingin ako kay Felicity na ngayon ay Masayang nakatingin sakin. Bakit masaya ka?! Masaya ka bang nakita na ang bestfriend mo dito ay nagdudusa na sa sakit?
"So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you
Because of the love you gave me,
I'm standing here like this"
Gusto ko 'yon isigaw. Kaso walang lumalabas sa bibig ko kundi hikbi lang.
"I know how difficult it is
to live while loving me
But you keep standing in that place
without any change
Just for me".
Yeah. It's difficult to love you, Renz. Mahirap mabuhay dahil mahal parin kita hanggang ngayon kahit nasasaktan na ako. Sobra na.
"Why don't you turn around
It must be so tiring for you, why do keep loving me
I didn't know how to repay you again
So I made this song"
Nakita ko naman siyang napatingin sakin at tumitig. Those eyes. Matagal ko na ‘yang namiss.
"So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you
I wasn't able to do anything for you,
But you just keep on giving without stopping"
Ngumiti naman siya saakin. Sakin nga ba? Bigla nalang tumibok ang puso ko. Sobrang bilis, parang lalabas na ito sa dibdib ko.
"So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you
Because of the love you gave me,
I'm standing here like this"
"That heart of yours,
The tears you cried,
All that I won't forget it"
Talaga bang ‘di mo nakalimutan? I'm sure masaya ka dahil ‘don.
"So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you
I wasn't able to do anything for you,
But you just keep on giving without stopping
So I thank you thank you thank you
and I love you love you love you
Because of the love you gave me,
I'm standing here like this"
Pagkatapos ng kanta humiyaw ulit ang mga fans niya. Nakatitig lang siya sakin kaya umiwas na ako at tumingin kay Felicity. "B-bakit?" Nanginginig na yung boses ko dahil sa kakaiyak.
Tinignan niya lang ako sa mata "Just believe me and trust him."
‘Yon yung sinabi niya kanina saakin. Totoo nga. Yung ‘him’ ay si Renz. Imbis na magsaya ako ngayon. Nasasaktan lang ako dito lalo.