"Baby," anang Felix kaya nilingon ko ito sa kaniyang kinauupuan.
Nasa loob na kami ngayon ng private chopper at pabalik na ng Maynila, nagbaba pa ako ng tingin sa inaalok nitong bottled water kaya kinuha ko iyon upang uminom.
Sa magdamag kong pag-iyak kanina ay natuyuan na lang ako ng lalamunan. Nagulat pa ako dahil wala na akong mailuha at tanging pagdaramdam na lang ang ginagawa buong biyahe namin.
Tahimik lang ako sa dulo, ganoon din si Felix na alam kong nirerespeto ang nararamdaman ko. Mag-isa ako ngayong nagdadalamhati sa pagkamatay ni Ina.
Hindi naging sapat na nakita ko lang siya kanina ngunit wala na akong magagawa, gusto ko pa siyang makasama nang matagal hanggang sa nalalabi niyang oras dito sa mundo.
Ngunit hindi na ako binigyan pa ng pagkakataon. Mapait akong napangiti at
