Epilogue
[ LOGAN'S P.O.V ]
Logan'sTears
PAGKABALIK ko sa Cebu.
Kaagad akong nag door bell sa labas ng gate ng mansion ng mga ito.
Pagod na pagod pa ako galing sa biyahe at hindi alintana ang init nang makarating.
"Annika." Malakas na tawag ko upang marinig nito.
Hindi ito sumasagot sa mga tawag ko. Kung kaya't naparito ako upang kausapin ito ng harapan.
Nagulat ako nang bumukas ang gate at iniluwa 'non ang Mama ni annika.
Nakataas ang kilay na tinignan ako nito. "Why are you here?" tanong nito sa akin.
"Pwede ko po bang makausap si annie." sambit ko.
"At bakit gusto mong makausap ang anak ko? Mahirap na lalaki."
Hindi ko pinahalatang nasaktan ako sa sinabi nito kahit totoo naman.
Alam na ba nitong may relasyon kami ng anak nitong babae?
Magsasalita na sana ako ng mauna ito.
"Umalis lang si annie. Pero babalik 'yon mamaya. Pasok ka." sabi nito sa akin. Sumunod ako rito.
Napayuko ako ng makita ang bodyguards at mga katulong na nakatingin sa akin. Sinusundan ang bawat galaw ko.
Nahiya ko, dahil sa ayos ko sa mga ito.
Imimuwestra ako ng Mama ni Annika na umupo sa upuan na nasa sala, na ginawa ko naman.
Dahan dahan itong umupo sa sofa na nasa harapan ko at inilatag ang isang brief case na kinuha nito sa kamay ng isa sa bodyguards.
Kaagad nitong binuksan 'yon sa harapan ko at tinitigan ako ng mataman.
Napatingin ako sa maraming pera na nasa loob ng briefcase.
Napaawang ang labi ko.
Hindi pa kase ako nakakita ng ganon karaming pera.
"Magkano ang kailangan mo? Para layuan ang anak ko. Ibibigay ko." wika nito.
"Po?" Nasabi ko sa gulat dahil sa perang nasa harapan ko at sa sinabi nito sa akin.
Huwag mong sabihin alam nga ng Mama ni Annika?
"Alam kong may namamagitan sa inyo ng anak ko."
"My daughter annika..Hindi ba't nakipaghiwalay na siya sa'yo. So, ba't nandito ka pa, dukha? Kung kailangan mo ng pera. Tell me how many money do you need dahil bibigay ko. Layuan mo lang ang anak ko."
"Gusto ko pong makausap si Annika." Nasabi ko lang.
Napariin ang hawak ko sa bag sa ibaba upang duon ibunton ang nararamdaman na sakit na sinasabi ng mama ni annie.
"My daughter is not serious in having relationship with a poor man, Mr. Fajardo. I don't want to hurt you by saying this. But I don't want you to have false hope at my daughter and think yourself as a special because your the first. So, if you think my daughter really love you. Come to think of it...it's impossible to fall at a man like you. Look at youself." Tinignan ako nito mulo ulo hanggang paa na may panunuya.
"Maaring guwapo ka, Mr. Fajardo. But that's all. Wala ka sa kalingkingan nang mga lalaking nagkakagusto sa anak ko. She's playing with your feelings. Para may ipagmamalaki sa ibang kilala na her charm, her richness caught with a man like you."
Ngumisi ito sa akin then flip her hair.
"Oh ...I think my beloved daughter is here now." ani nito.
Napatayo ako at nakita si annie na nakabestida.
Nang maglakad ito papalapit sa Mama nito. Natigilan ito ng mapatingin sa akin.
"L-logan?" Nauutal nitong usal sa aking pangalan at nanlaki ang mata.
"Baby annie." Lumapit ako sa pwesto nito. Then hug her.
"Miss na kita, baby annie."
"Please stop pranking me."
Nanghina ako ng tinulak ako nito.
Lalo sa sinabi nito.
"I don't miss you, Logan."
"What I told you in a text is right. I'm breaking up with you and kung akala mo prank lang then sorry Logan accept it." walang emosyon na sabi nito.
Umiling ako. "B-baby annie." basag na boses na sabi ko.
"Please..."
Sasabihin ko sana ulit na baka dahil alam ko ng prank. Ibang tactic na ang gagawin nito.
"Hindi na kita mahal Logan kaya nakikipag break na 'ko sa'yo."
Lumuhod ako at nagmamakaawa na umiling.
"Please baby annie. Wag naman ganito."
"Ikaw na lang ang nagpapalakas sa akin. Kase hindi 'yon magawa ng miyembro ng pamilya ko. Baket naman ganto?" Naiiyak kong sabi.
"B-aby annie."
"Please...akala ko ba mahal mo 'ko at hindi mo 'ko iiwan?"
Para kong nagkaroon ng heart attack ng marinig ang tugon nito sa akin.
"Hindi na kita mahal, Logan. O tamang sabihin na hindi kita minahal."
Tumayo ako sa pagkakaluhod at hinawakan ko ito sa mukha. "No...you love me. Please wag ka naman magsinungaling."
Naiinis ang mukha na tinignan ako nito at tinulak na kinaupo ko sa sahig dahil sa panghihina.
"Wake up, Logan! Baket kita mamahalin? You're not even worth to be loved by someone like me. Ganyan ka ba katanga, Logan?" Humalakhak pa ito at napailing.
"Sorry, Logan. But If you really love me at nagpaniwala ka. Then wala kong magagawa."
"Pero kung gusto mo maging iyo ako ulit. Then magpayaman ka muna." Mariin na sabi nito.
Kumuha ito ng pera sa brief case.
"Here." at tinapon sa dibdib ko.
"O baka naman hindi mo talaga ko mahal Logan at gusto mo lang ng pera."
"Kumuha ka kahit ilan diyan. Then umalis ka na. Umalis ka na at wag ka ng babalik pa rito at magpapakita. Dahil kung sakali. Kakasuhan ka namin ng tress passing and many more. If you don't want to be in jail. Then sumunod ka sa sinasabi ko." at tumalikod.
"Baby annie!" sigaw ko.
Hinawakan 'ko ng mga bodyguards ng pamilya ni annie at inilabas sa mansion.
"Narinig mo naman ang sinabi ng anak ko, Mr. Fajardo?" Tanong ng Mama ni annie at ngumiti.
"Sana hindi ka na bumalik."
"Here's-" nang aabutin nito sa akin ang brief case.
Tumalikod ako at naglakad na paalis doon habang nagtaas baba ang balikat dahil sa paghagulgol.
Wala akong pake kung nagmukha akong bakla. Wala rin akong pera kung kahit napakalaking halaga ng pera sa brief case hindi ko tinanggap.
Mahalaga, nakaalis ako ng hindi nakikita ng mga ito.
Na baka sumigaw, magmakaawa ulit na balikan ako ni annie.
Dahil kanina lang nagawa ko na ito.
T*ngna...ba't ba ko naniwala na kahit imposible..pwedeng maging posible.
Nasaktan tuloy ako.
ang g*go lang, annie.
Ba't kailangan pang patagalin na paglaruan ako... Kung pwedeng naman 'nong sinabi kong mahal na kita tinigilan mo na. Para ano?
Para mas masakit pa?
Para malaman mo kung hanggang saan ako.
Masakit...
Sobra.....
--
KRING~
KRING~
Kinuha ko ang phone sa bulsa at inianswer ang tumatawag.
"KUYA!"
"Baket Eumie?" tanong ko sa kapatid ko na sumunod kay Rika.
"Napatawag ka?"
Narinig ko ang sunod sunod na paghikbi nito sa kabilang linya dahilan para kabahan ako.
"Ano?" Naiinip kong tanong.
"Umuwi ka na, Kuya. Si Mama n-naospital. . ."
"Si Edwin din naman kuya may sakit."
Para kong pinagsakluban ng langit sa binalita ng kapatid ko.
Kung kanina sunod sunod na ang pagtulo ng luha ko kay annie. Ngayon naman ay parang gripo na bumuhos 'yon ng walang tigil.
Tumakbo ako at nagpara ng taxi.
Nang makapunta sa hospital. Tumakbo ko papasok sa loob.
Sinalubong ako ng mga kapatid ko.
"Si Mama at Edwin?"
"Nandoon, Kuya." Nguso ni Eumie sa isang banda.
Nang makalapit nakahinga ako ng maluwag kahit paano. Dahil sa sinabi ng doctor na hindi naman malala ang condition ng dalawa.
Kailangan lang daw muna uminom ng gamot...
ang tanong.
Saan ako kukuha ng pera?
Gayong...wala na ang ipon ko dahil nasimot na ng manakaw at magbalik ako.
Napasabunot ako ng buhok ko.
"Logan."
"Oh? Earah. Baket?" Tanong ko sa kapatid ko na tumabi sa akin.
"May pera ka ba riyan? May project kase kami kaya need ko ng pera."
"Mangutang ka na lang muna. Wala-"
Kumunot ang noo nito then sandali lang nagulat ako ng sumigaw ito dahilan para tumingin ang mga taong nasa loob ng hospital kung nasaan kami banda.
"Utang na naman? Wag mong sabihin na wala kang pera, Kuya?
"Earah." banta ko.
"Nagtatawag ka ng atensyon."
Napatingin ito sa mga tao bago umiling sa akin at umupo. "Alam mo? Hindi ka na dapat nagtrabaho sa ibang lugar kung ganto rin naman."
"Ano wala kang naipon?"
Kinuha nito ang bag ko at naghalungkat at basta na lang ginilid ang bag ko ng walang makita.
"Ang galing. Nasaan ang pera na naipon mo na pinakita mo sa amin nong nakaraan?"
"Nagdadamot ka na dahil na-"
Sinampal ko ito bago pa matuloy ang sinasabi.
Pumaling sa kaliwa ang mukha nito.
Nag-igting ang panga na tinignan ko ito. "Nanakaw ang pera na inipon ko. Kung tingin mo nagdadamot ako ng pera sa iyo at sa inyo. Isipin mo naman ikaw. Saan napupunta ang mga perang-"
"Kinita ko 'yun sa pagdadrawing ko!" Depensa nito.
"Then kinita ko rin ang pera sa pagtatrabaho ko. Sana man lang inipon mo rin ang mga perang nakuha mo sa pagbili ng iba sa art mo. Hindi yung aasa ka sa akin pati na kay Loris."
"Kapal naman ng mukha mo. Parang hindi ka nakinabang sa pera ko noon ah nong hindi ka pa nagtatrabaho at tambay lang sa bahay."
"Nakinabang ako." sabi ko.
"Pero mas higit na nakinabang ikaw." Mariin na pagkakasabi ko.
"Lahat ng bagay na binibigay ikaw ang nakikinabang. Magpasalamat ka dahil kung hindi ka rin binibigyan ng pera para pambili ng gamit ni Papa 'noon. Hindi ka niyan makakagawa, lalong wala kang time gumawa kase busy ka sa paglilinis.
But no. No.no...
May time ka...dahil tamad ka sa bahay. Ako? Meron ba? Diba wala? I also know how to draw like you but not that f*cking good. Kaso kahit ilang beses akong gumawa, mag sss, magdrawing. Tinatawag ako. Kase may papagawin sa bahay. Ikaw?
We're not rich but your acting like we are.
Your smart, right? Then can you use your f*cking smart in a positive way. Hindi sa mga worthless things like this."
"Don't bring up about your money na ginastos mo sa akin. It's just a waste ngayon na ibubunton mo dahil hindi lang din naman ako ang nakinabang. Kundi lahat
Kasama na ang perang meron ako ngayon." I said and glare at her before I left.
But before I left. Sinabi ko muna sa kapatid kong babalik rin ako.
Basta maghintay lang.
I will tell to my Boss if it's okay to have an advanced payment at my work.
When I told him about it, iba ang kinalabasan.
Next thing was I'm one of the advanced employees na tinanggal nila sa trabaho.
Dahil sa mga nangyayari raw sa akin and pagiging iresponsable ko.
What a shame to me.
I work, then I received nothing dahil ang naipon ko nanakaw lang.
I loved but I received fooling by it.
I work because it's my way to help my family but I received nothing but hatred of it.
So, even I have to start again.
I did.
First choice, kumapit ako sa patalim.
It's selling my n*de photo because malaking kita raw ang makukuha mong pera. (a/n: don't ever sell yours kahit malaki pa ang kita. That's a no. No. No.)
Pero nandiri ako ng kakasimula ko pa lang.
What if annie know what I'm doing?
Mandidiri ito sa akin at lalong kamumuhian niya ako.
Maaring pinaglaruan ako nito. Pero pagdating sa gantong bagay. Matulungin ito.
Naalala ko ang perang nasa briefcase.
I will not accept it kahit ulitin pang alukin ng mama ni annie sa'kin 'yon.
It's like I proved them na mukha akong pera talaga.
I love annie.
Hindi dahil mayaman ito.
I love her.
No question and answer now.
Pero sumagi sa isip ko ang huli naming pag-uusap.
Sana bumalik ka na, annie.
But I know it's not yet the right time. Because until now.
Wala pa rin akong mapapatunayan.
Your one of my energy, baby annie.
Nagpapalakas sa akin pag nanghihina ako.
But now that your no longer it is.
I have to trust HIM.
I forget the Priest said.
I should not only dependent at you, Annie.
Before you will be my energy again.
I'll make my life success first.
--
#Logan'sHardwork
I BECOME hardworking when it comes on my job.
Kahit pagod ako sa isang trabaho. Hindi ako huminto sa isa pang trabaho.
Hindi ako bumili ng mga gusto kong n. Mga tanging kailangan lang. Tulad ng pagkain, pambayad ng bills sa kuryente, tubig atbp para sa pamilya ko.
Kahit nagkasakit ako dahil don.
Nang bumalik ang condition ko, nagbalik ulit ako ng trabaho.
Hindi ko inisip ang sarili ko. Kundi ang aking pamilya lamang.
Now, after 2 years passed.
I become successful.
Tiwala sa PANGINOON, Tiwala sa sarili ko. Then motivation ng mga ibang kakilala at KAIBIGAN ko.
Saka motivation nang babaeng mahal ko.
Lahat ng mga naipon ko na hindi ko binili pagdating sa mga gustong bagay. Ito na ngayon.
Pinagmasdan ko ang restaurant na na galing sa pawis at paghihirap ko.
Hindi lang isang restaurant ang meron ako. Kundi sa iba pang mga lugar.
Napangiti ako at napabuntong hininga.
"Sa wakas, natupad ko na rin ang matagal ko nang hiling at pinangarap. Makapagtayo ng sariling restaurant."
"Pero may isa pa kong hiling at pinapangarap na hindi pa natutupad."
Tumunog ang cellphone ko sa bulsa. Na kinuha ko at sinagot upang makausap ang caller. "Logan hijo."
"Ano pong balita?" Tanong ko kay Manong Gerard. (Driver ng Quonset Family or driver ni Annika)
"Sir mukhang hindi po nagbago ang desisyon ni Ma'am papakasalan pa rin po nito si Sir aAdrin."
Binabaan ko si Manong Gerard at sinabing kakausapin ulit ito mamaya.
Nagtagis ang bagang ko at lumingon sa kapatid kong si Loris.
"Ano?" tanong nito sa akin.
"I don't have choice, Loris. I know it's wrong or bad. But I want her to be mine again. Ngunit 'di 'yon mangyayari kung magpapakasal siya."
"So?" he said and hinihintay akong magsalita kung anong plano ko.
"Kikidnapin ko si Annie."
To make the things fast forward.
Because I has connection to Manong Gerard, na driver nila and until now.
Nakapasok ako sa loob ng mansion.
Wala na rin naman bodyguard then security guard dahil pati raw ang mga ito kasali sa dadalo ng kasal. Kaya hindi na hirapan si Manong Gerard na ipuslit ako.
I knock at the door first. Saka pumasok sa loob ng silid ni annie.
"Aalis na--" Hindi nito natuloy ang anumang sasabihin nang makita kung sino ang pumasok.
"L-logan?" Nauutal nitong usal.
Yes, it's me.
Lumapit ako r.
"Hi baby, annie." wika ko at ngumiti.
Hindi ko napigilan ang sarili na haplusin ang bewang nito.
"I miss you...did you miss me too?" Tanong ko, bago iturok sa braso nito ang syringe.
Nakakapanindig balahibo na hinalikan ko ang leeg nito at sinipsip 'yon.
Para kong asong mauulol at gusto pa sana ng higit. Dahil ngayon ko lamang ito nagawa. Pero ang plano ko ay hindi pa 'yon gawin.
"F*ck...your mine...only mine..." wika ko at singhal.
Ngumiti ako ng unti unting pumikit ang mata nito.
Lumingon ako sa pumasok.
"Easy lang pala. Kala ko mahihirapan ka pa." sabi ni Loris.
Sinapak ko ang braso nito. "Easy siya patulugin. Pero hindi madaling buhatin. She gain weight. Still I love her. Nothing change." saad ko ng buhatin ito at lumisan kami sa lugar nila.
Wala kong inaalala ng umalis.
Magaan ang pakiramdam na tinignan ko ang mansion at pinasibad na ang kotse.
Because I know Manong Gerard can do anything para hindi malaman na kidnapping ang nangyari kay annie.
--
"L-LOGAN?" anas ni annie nang magising.
'F*ck' mura ko habang nagdadrive at sumulyap sa kaniya.
"What-" tumingin ito sa kinaroroonan namin at nag sisigaw ito ng may marealized.
Tinutok ni Loris ang b*ril sa sentido nito. "T*ngna subukan mong sumigaw ulit. Putok yang ulo mo rito." Banta nito.
"Lo-" galit na tinitigan ito ng kapatid ko.
"Tahimik!" at diniin pa.
Magsasalita ulit sana ito ng iturok naman ni Loris ang syringe sa braso para tuluyan na makatulog ito.
"B*b* mo, Kuya. 15 minutes lang ata ang effect ng iyo."
Napakamot ako ng buhok. "Sorry haha nagkamali ata ko ng syringe na nakuha. Nagmamadali kase ako."
"Ipapahamak mo tayo e. Pasalamat ka natanto kong mali ang nadala mo. Dala ko ang iyo. Then ang nadala mo ang syringe na tuturok ko dapat kay Rochelle." ani nito at napa tsk.
Ngumisi ako at tinignan si annie sa harapan ng salamin ng kotse.
--
WHAT f*cking hurt me the most is annie doesn't seem to care about my feelings.
She know that she's the reason why I become like this, and She still want return and married that f*cking aldrin.
As if I do that.
Why the hell she want to marry that f*cking aldrin.
Baket dahil ba mas mayaman ang aldrin na iyon hindi tulad ko, o dahil mahal niya?
Umusbong ang galit ko kahit na mahal ko pa ito.
Okay.
If she don't love me. Then I'll make her change her mind.
Pumasok sa isip ko ang sinabi ni Loris sa akin na isa sa tendency kung bakit daw ito minahal ni Rochelle. (That first nagkagusto sa akin.) he romancing her.
Okay.
I'll romance her too if that's one of reason to make her love me now.
I'm rich now. Only one that I could have to is mahalin ako nito.
Nang pumasok ako kinagabihan sa kuwarto na maliit para kay annie.
At tinitigan ang katawan nito.
Humugot ako ng malalim na hininga.
Pinosasan ko ang kamay nito at inilagay 'yon sa headboard para kung sakaling pumalag ito sa gagawin ko.
Pumaibabaw ako at hahaplusin sana ang mukha nito nang matigilan ng magmulat ito ng mata.
Nagdilim ang paningin ko.
That face is a trap.
Paano nitong nasabing hindi ito maganda? Kung napakaganda nito.
Na ang ganda ang pinakaisa sa bumihag sa akin at hindi ang yaman. Then nagpasakit sa akin.
'She really making me mad.' sabi ko sa isip dahil sa pinagsasabi nito habang nasa ibabaw ako.
"Kaya ngayon. Ipapatikim ko sa'yo ang naramdaman ko ng iwan mo ako..." Ngumiti ako rito.
You make me mad. Then taste the pain that I felt when you left me, baby annie.
"No!!!" Umiling ito sa akin.
She's smart.
Akalain mong alam na nito ang gagawin ko.
Pinunit ko ang gown ni annie ng paunti unti.
Hindi na 'to kailangan.
Nagpumilag ito sa ginagawa ko. But that's useless nakaposas ito.
"Nirespeto kita, annika You know that. But you didn't respect me. Kaya ngayon, hindi na kita rerespetuhin tutal deserve mo naman. Taste the hell, annika." I whisper.
Nang mapunit at maalis ko na amg gown nito. Sinunod ko ang bra at panty.
Napalunok ako.
Her n*ked body is now infront of me.
She's crying.
Why?
Did she want to do it with his soon to be f*cking husband?
I'm f*cking good looking than him and sa nakalap ko at imbestiga.
Ako na ang mas mayaman sa amin.
Hindi na ko makapaghintay na maangkin ito at mapatunayan na mas ako kay aAdrin.
I spread her thighs and without warning at her.
I enter my d**k at her p*ssy.
She scream and tinignan ko kung bakit.
Namutla ako nang makita ang dugo sa magkahugpo naming ari.
Kinagat nito ang labi upang pigilan ulit ang sumigaw.
Nakosensiya ko kaya inalis ko sa loob ng hiyas nito ang p*********i ko...
at napasabunot ng buhok.
Tinignan ko ang d**k ko na nakatayo at galit na galit.
F*ck.
Ayoko naman magjkol para maibsan ang lib*g na nararamdaman ko kay annie. Dahil nakakaumay na ang palaging ganon.
Kaya kahit nakokonsensiya tinuloy ko na lang.
Dahil hindi ko na kayang pigilan. Matagal ko ng gustong gawin 'to. Hindi sa ibang babae at sa kaniya lang.
Kahit walang karanasan sa ganitong bagay at mali na pinilit ko ito.
I enter her again.
Hindi na lang ako umimik sa daing nito habang bumabayo ako sa ibabaw.
Sorry, f*ck.
"oh.. . ugh. . ." ungol ko.
ansarap.
Pot*ngina.
gGanto pala kasarap pag ginagawa 'to.
"ah... L-logan. . . please . . . stop." usal nito. I'm her first and she's my first too.
I massage her other breast and sinupsop ang u***g nito habang wala akong tigil sa pagbayo.
"Logan... ugh ah ah.." ungol niya na nagpangiti sa akin.
Yes, moan my name.
Inayos ko ang pagkakabuka ng hita nito.
Mas binuka ko 'yon.
I pull my d**k and bumaba para paligayahin muna ang p********e nito.
Mamaya ko na lang ulit ito papasukan. Pagkatapos nitong labasan sa gagawin ko.
I lowered my head at her core and kiss it.
Then pinatulis ko ang dila at pinasok sa hiwa nito.
"Stop."
"Please... ah. . . stop." humalinghing ito at gumalaw para pigilan ako.
Pinasok ko naman ang isang gitnang daliri sa loob nito habang kinakain ang p********e niya.
Finger f*cking and p*ssy eating is what I did.
Kahit pinilit ko ito.
Gusto kong maranasan na hindi at parehas namin na ginusto.
"ah.. . oh..l.. o.. g. . . a. n ." nakagat nito ang labi ng umungol at labasan.
Bumalik ako sa pagkakadagan at kinabig ang ulo nito upang maglapat ang labi na dalawa.
and hindi ko napigilan na lamukusin ito ng halik.
Isinawalang bahala ko na hindi ito tumugon.
Maya maya, my manhood slid at her p*ssy slowly in entering, not trying to hurt her in a second time around. Making her feel the pleasure sa pag-iisa ulit ng katawan namin.
"ah..ah..logan. . please tama..ah..ugh tama na.."
"Ansikip mo, annie. T*ngna." sabi ko.
"Move!" Galit kong sabi rito ng lalabasan na ako at nawala ang pagsabay nito.
"N-"
"Move or I f*ck you rough and hard." Galit kong sambit.
Naluluha pang sumabay ito sa akin. She moved while my length is still inside her.
"Nakikisabayan ka sa akin kanina. Tapos ngayon magbabago isip mo bigla." asik kong saad.
"Tutal sumasabay ka na. Tumugon ka na rin sa HALIK ko." Nang-uutos na sabi ko.
Na ginawa naman nito.
She c*m and I while I'm still inside her without pulling it hangang sa hindi matapos.
But I'm still not satisfied.
So I f*ck her again and again...
I hope she get pregnant.
With my child.
So I can make her out of this room and mapatawad ko na ito sa ginawa sa akin.
But deserve ba ni Annie maranasan 'to dahil lang nasaktan ako?
I know...not.
But...
I can't let her go and married that aldrin.
Kaya kahit mali ang lahat. Iisipin ko na lang na tama.
--
I'M THANKFUL DAHIL SA ilang linggong lumipas. Hindi na sinasabi ni Annika na palayain ko ito. Dahil kung sakali, baka hindi ako makapigil at kahit na ayoko, masaktan ko ito sa inis at galit.
Paanong hindi? Yung babaeng mahal mo at gusto mo mahalin ka pabalik. Gustong gustong makawala sa'yo.
Kita mo 'tong babaeng 'to. Kung hindi pa ko bumalik sa silid kung nasaan ito para hanapin ang singsing na gagamitin mamaya ng kapatid kong si Loris para mag propose kay Rochelle. Hindi ko malalaman na nahimatay ito, syempre alam ko na ang dahilan. Buti na lang din at nahanap ko ang singsing. Baka murahin pa ko ng kapatid ko.
"WAKE UP, " Malakas at malambing kong wika kay annie. Hinaplos ko ang puson nito pero inalis din dahil sa unti unting pagmulat niya ng mata.
"Logan?" agad na sabi nito ng mamulatan ako.
"Kung hindi pa ko bumalik dito hindi ko makikitang nahimatay ka." ani ko, may halong inis. Kase paano na lang kung may mangyari sa baby namin? Kahit hindi pa ko sure kung may baby nga. Pero d*mn, siguro naman buntis na ito. Ilang beses ko kaya pinutok sa loob.
"Where I am?" tanong niya at luminga sa silid ko.
"Nasa kuwarto kita." sagot ko.
"A-ahm...baket nandito ako?" tanong pa nito.
"Hindi ba obvious, annika? Nilabas na kita sa pinagkakakulungan ko sa'yo." bugnutin kong tugon dahil sa dami nitong tanong.
"Lo-logan."
"What?" Tanong ko.
"May sasabihin ako sa'yo..please makinig ka naman."
"Okay." sabi ko ng makita ang mukha nitong seryoso. Kumunot pa ang noo ko na hindi ko pinahalata at humalukipkip.
"Makikinig ako. Tutal naman hindi na mainit ang ulo ko kahapon. Sabihin mo na." Inip kong anas.
Bubuka na sana ang bibig nito upang magsalita ng may pumasok sa loob.
Nang tignan ko kung sino. Napangisi ako.
On time.
"L-BABE!" Muntik pa itong magkamali na kinataas ko ng kilay.
"Kanina pa kita hinahanap!" simula nitong arte at nilapitan ako.
"Talaga?" natatawa kong sabi.
Kahit ang kapatid ko ang hinahanap nito.
"Oo naman." Nilakihan nito ang mata.
Bumaling ito kay annie at napaawang ang labi nito na tinikom niya rin kaagad.
She's pretty, right?
I told you,
That's why I kidnapped her to love me again even I know it's wrong.
"Babe...hindi mo sinabi sa akin na..." - (mas maganda pa ito sa akin.) Siguradong isip ko sa sunod na sasabihin nito.
"Rochelle babe." arte ko naman ng sumenyas ito ng 'ano na?'
"Kung nagseselos ka, then don't be...she's just my maid. Hindi ko na alam ang gagawin ko kanina ng makitang nahimatay siya sa silid niya. So, I carried her and dahil wala naman akong guest room nilagay ko muna siya sa silid ko." Mahabang paliwanag ko.
"Hinihintay ko muna ang doctor na dumating." dagdag ko pa.
May epekto naman kaya ang arte namin ni Rochelle kay annie?
"Babe naman. Sinabi ko na sa'yo kanina NA dito ko matutulog sa kuwarto mo. Saan tayo matutulog huh? Sa labas?"
"Hayaan mo muna ang maid ko rito. Sa hotel muna tayo pansamantala."
"TSK! Ngayon na nga lang ulit ako nakapasok dito. Tapos ganto pa." Napahalukipkip ito.
"What's with that collar? I thought she's just your maid."
"She's also my slave." Mabilis na sagot ko nang tignan nito ang collar sa leeg ni annie.
Tumayo ako at hinawakan ang palapulsuhan ni Rochelle. Tinignan ko muna si annie.
D*mn!
Umepekto nga!
Para mas mapatunayan kung umepekto.
Hinalikan ko si Rochelle sa labi habang nakatingin rito.
Nakita ko ang pagtulo ng luha sa mata nito.
Then dahil sa ginawang pagsampal ni Rochelle sa paghalik ko na hindi nito inaasahan.
Mabilis na nalaman tuloy ni Annie na arte lang ang lahat.
Pero okay na rin dahil nagka ayos kami. Nagkaintindihan o nagkaunawaan.
But she left again.
D*mn baby. Why did you left me?
Buti na lang at may mga tauhan ako sa labas na nagbabantay para sundan ito.
Tama ako, mangyayari ulit na iwan ako nito.
I'm glad it's not because she want to continue the wedding sa ibang lalaki nang ang place pala ay sa mansion ng mga ito ng puntahan ko, and I'm glad she fought us now.
Also, I'm glad, her parents accepted me to be Annika's soon to be husband.
Last, I'm glad, she still loved me after everything that I've done to her.
Our love is not perfect like the other couples out there. But the love that we had, naging dahilan 'yon para maging better person kami.
Na kahit masadlak o madaming pagsubok ang dumating hindi 'yon dahilan para sumuko..na matulungan ko muna ang pamilya ko at hindi muna unahin ang love life ko kase darating ulit ang panahon na okay na, wala ng hadlang.
If maybe Annika's mother didn't make us break. Then I'm not the Logan that can give my family what they wants, annika wants and our soon baby wants.
Love is not just for the two couple.
But love can determine in anyways, in example is the ...Love that God prepare at you someday.
I'm glad. I seek GOD when I'm lost when annika left, my sister Earah thought na sakim ako sa pera, kumapit sa patalim ng mawalan ako ng pera para pambayad sa bills sa hospital na 'di dapat.
I'm glad, God make me understand things that I thought I wouldn't understand.
The three concern that I need to do now, pray to GOD and always believed at what he planned. Bumawi kay Annie na pinahirapan ko noon ng magtanim ako ng galit sa walang katuturan at mahalin ito pati na ang mga anak namin. Hindi makalimutan ang responsiblidad ko sa pamilya ko.
I kiss Annie forehead habang natutulog ito at nasa kama namin. "I love you, Thank you for coming into my life." I whisper at her ear.
I'm Logan Haslet Fajardo and loved this woman at my side.
I kidnapped her to feel the hell that I felt when he left me. Pero ako lang ang nagsisi sa ginawa ko. Because hurting her, is hurting myself more.
Pag nagmamahal tayo, tunay na hindi maiwasan makagawa tayo nang mali. Pero sana kung natanto na ng mali ang ganon. We're going to stop those sh*ts and bumawi sa mga taong nagawan natin ng kasalanan.
I hugged her and pray first. Then close my eyes to sleep.
Tommorow is another day of my life together with my loved Annie.
No matter what will happened ahead of us. Hindi ako susuko kahit ano pa 'yon, and that's the important matter I should do for us.