Muli kung ibinalik ang tingin sa kanila, kay Matthew na mahimbing na natutulog habang yakap ang anak ko sa ibabaw niya.
Hindi ko maiwasan ang mapangiti, maswerte padin ako dahil nandyan si Matthew na hindi kami pinababayaan ng anak ko. Minsan nahihiya nako sa kanya dahil pakiramdam ko ay nakakaabala nako sa kanya.
Nagbabalak narin kasi akong kumuha ng yaya ni Baby MA ng sa ganon kahit nasa work ako ay pwede kung makita ang anak ko. Pwedeng madala dala doon.
Habang pinagmamasdan ko sila, hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa muka ni Matthew, hindi ko alam kung anong nararamdaman ko dahil si Miguel ang nakikita ko.
Akala ko noon ay magkaibang magkaiba si Miguel at Matthew kahit na kambal sila pero habang tumatagal at nakikilala ko si Matt, doon ko nakikita na kambal nga sila, magkaiba
