Nagpatuloy naman ang siyang nangyayari kay Daniel. Hanggang sa sumandal na ito sa pader.
(Lianne’s POV)
Yung alam ko lang ay galit at inis ang ngayong naghahari sa aking puso. Dapat na bang malaman ni Tristan kung sino ba ako? Na nagtitiis lang ako para mapasaya at masunod siya?
Kung ang halaman nga nalalanta kapag sobrang paaraw. Ano pa kaya ako? Sobra na ang aking pagtitimpi at paghihirap. All I want is that he will appreciate me, all the efforts na ginawa ko para sa kaniya. Mahirap ba iyon? Hindi naman diba?
Pagkadating ko sa malaking kompanyang pinagmamay-arian ko ay agad akong binate ng mga gulat na staff ni Tristan. Hinubad ko naman yung suot kong sun glasses. Hindi sila magkadaugagang e-accommodate ako. “Madam, napadalaw po kayo?”
Tiningnan ko naman yung nagtanong sa akin. “Bak
