LUTANG ang utak ni Yuki habang naglalakad sa daan mula sa ospital. Halos hindi siya tumitingin sa kanyang dinadaanan. Maya-maya'y nabunggo siya ng isang lalaki. Nang lingunin niya ito'y may tatlo pa pala itong kasama.
"Uy, Odagiri! Kumusta?" sarkastikong bati ng isa sa mga ito.
"Yoshida..."
"Condolence nga pala sa mommy mo, ha? Nabalitaan ko kasi ang nangyari sa kanya," natatawang sabi nito na ikinainis niya.
"Hindi pa patay ang mommy ko!"
"Ah, ganoon ba? Bakit hindi na lang ikaw ang namatay?" panunuya nito bago nagkatawanan ang mga kasamahan nito.
"Mauuna ka!" galit na sabi niya at agad niyang sinapak ito. Nabigla ang binata at hindi nakailag. Tumilapon ito sa lupa.
Ilang sandali rin bago nakabawi ang mga kasamahan nito. Isa-isang sumugod ang mga ito sa kanya. Nakipagsabayan naman
