Nakatulala ako sa clinic buong umaga. Hindi ko na alam kung ano pa ang gagawin ko sa mga araw na dumadaan. Paano ba naman kasi, nalaman ng ina niya ang tungkol sa mga bata. Nagulat na lamang ako ng kaninang umaga, unang unang bumungad sa amin pagkatapos ng breakfast si Mr. and Mrs. Tanseco, na abot tenga ang ngiti.
Isa lang ang naalala ko sa dinami dami ng sinabi nila, na mamayang gabi din, ay gusto nilang ipakilala ang mga bata sa mga tao.
Halos batuhin ko nga ng pinggan si Diego sa sobrang inis ko. Bakit niya hinayaan ang mga magulang niya na gawin iyon? Imbis, na suwayin ang mga ito.. Tumayo siya roon na para bang ayos lamang sa kanya ang mga ito.
Tumunog ang cellphone ko sa tawag ni Dina.
"Bakla," aniya na
