Nanginginig akong bumaba ng kotse ni Diego. Hawak hawak ko ang dalawang anak sa kamay habang ang bunso ay buhat ni Diego. Tiningala ko ang pamilyar na bahay nila. Lumunok ako at naramdaman ang kamay ni Diego na nakapatong sa aking likuran.
"Do not be afraid, I am with you." Sabi niya sa akin.
That words made me okay. Parang may mahika doon na agad nilunod ang takot ko. This is it after four years. I am gonna facing these people again. Naglakad kami papasok sa bahay. Panay ang paghanga ng tatlo sa umiilaw na fountain sa harapan ng bahay.
"Mommy, ang ganda dito!" Natutuwang sabi ni Castiel.
"Daddy, dito ba kayo nakatira? Nasaan po ang Mommy niyo?" Tanong ni Kafziel.
