Kinabukasan, siniguro kong gising na ako nang sumapit ang alas sais ng umaga. Nang makaligo na ako’t makapag-ayos ay saka lang ako lumabas ng kwarto.
Tulad ng madalas kong umagahan, sanay na akong salubungin ng bacon at hotdogs. Marahan kong binagsak sa tabing upuan ang bag at tahimik na kumain.
Ito ang unang araw na magiging driver ko si Kuya Kaloy. Mahirap man sa parte kong aanga-anga sa tuwing kaharap siya, natuto ko nang tanggapin sa sarili na wala na ngang atrasan. Besides, medyo okay naman ang pakikitungo niya sa akin kahapon. Maliban lang noong sumapit ang gabi.
Sayang at masaya na sana ako noong oras na iyon. Ano bang malay ko na napalakas na pala ang tili ko? Hindi rin naman iyon matagal at hindi rin paulit-ulit. Ayun na sana eh, masaya na, kaso… hays.
Bumuntong hininga ako a
