Abot-abot ang naging tahip ng dibdib ko nang makaupo na ako sa tabi niya. Really? Bakit ba apektadong apektado ako kahit na ito lang naman ang nangyayari?
Hindi ko maipagkakaila na naiinis ako dahil parang wala lang sa kaniya ang lahat. Para bang walang nangyari noon at hindi kami nagkainitan ng ulo. Right now, naiisip ko na masyado kong ni-big deal ang lahat. O baka nag-exaggerate lang ako dahil sa iritasyon ko sa itinuran niya?
Hindi ko tuloy maunawaan kung anong klase siya. Manhid ba siya o baka madali lang talaga makalimot? Pero kung mayroon man sa dalawang iyon, paano? Paanong wala lang iyon habang ako rito’y gulong gulo at paulit-ulit na inususig ng isipan? Dios ko.
Marahan kong inabot sa kaniya ang cellphone. Unti-unti naman niyang inangat ang kanan niyang palad at nakita kung ga
