Matapos makita ang pagbakas ng tuwa at saya sa mukha ni Katherine, pati ang pagyakap nito sa kaniyang kuya ay tahimik akong umalis sa pwesto nila. Kahit ramdam ko pa mula sa likuran ko ang paninitig sa akin ni Kidd.
Nang makababa sa opisina ay kaagad kong isinarado ang pintuan, saka nanghihinang napaupo sa swivel chair. Masuyo akong yumuko sa lamesa at doon ay isinubsob ko ang mukha ko.
Saka naman nagpatuloy ang paghikbi ko, rason para maging sunud-sunod ang panginginig ng magkabilaan kong balikat. Well, masaya ako— sobrang saya ko na napagtagumpayan namin ang operasyon.
Kabalikat naman nito ay ang tila pag-aalala ko sa naging operasyon ko kay Mommy. Bumuhos lahat ng alaala sa akin, iyong sakit na naramdaman ko noong mawala ito sa mismong mga kamay ko.
Iyong tahimik kong pagdaramdam na
