Broken Harmony 05: We’re the same
“Ayos ka lang ba, Miss?”
Unti-unti kong minulat ang aking mga mata ng hindi maramdaman ang tuluyan na pagbagsak ko mula sa sahig. At tila may mga kamay na nakahawak sa likod ko na sumalo sa akin mula sa pagkakahulog.
Bumungad sa akin ang isang seryosong mukha. Matangos ang kanyang ilong, manipis ang kanyang labi at bilugan ang kanyang mata na may kulay na tsokolate.
“Miss?” ulit nito.
Mabilis pa sa alas-singko akong umayos ng tayo at inayos ang buhok na humaharang sa mukha ko. Pakiramdam ko ay namumula na ako sa kahihiyan, ang posisyon namin kanina ay katulad nang mga unang pagtatagpo o sweet moment ng main characters sa isang Chinese Drama.
“Ayos l-lang ako,” uutal-utal kong sagot dito bago dumistansya, “S-salamat.”
“Welcome. Una na ako,” paalam
