Mahihinang huni ng mga ibon ang nagpamulat sa aking mga mata. Bumungad sa akin ang may kadiliman ko pang kuwarto pero maaalinagan na sa kurtina ng bintana ang kaunting liwanag mula sa labas. Kinapa ko sa ibabaw ng maliit na lamesa ang aking cellphone para tingnan ang oras.
05:18 AM.
Nanatili akong nakahiga habang nakatitig lang sa maliwanag na bahagi ng aking silid. Tinatamad pa akong kumilos. Mabuti na lamang at araw ng Linggo ngayon kaya malakas ang loob ko na humilata lang muna ngayon. Blangko pa dapat ang isip ko ngayon dahil bagong gising ako pero ganoon na lang ang pag-asim ng mukha ko nang maalala ang mga nangyari kahapon.
Sa dami kong nalaman at naramdaman kahapon, walang pag-aalinlangan ko talagang pinatay ang cellphone ko. Itinulog ko lahat ng iyon kaysa ang isipin pa, dahil a
