"Naku nakakahiya po. Hindi na po. Masyado na nga pong makapal ang hiya ko dahil nakikitira ako dito ng libre. Nakakagambala na din po ako sa inyo. Dagdag alalahanin pa" totoo naman iyon eh. Nahihiya na ako dahil masyado akong naging palagay dito. At saka, malapit na ang pasukan. Nakatanggap ako kay Dada ng balita na okay na ang papers ko. Tuloy na tuloy na ang pasukan sa kalagitnaan ng June.
Ngumiti si Nanay. "Hindi kita pipilitin. Basta kung maisipan mo, pwedi ko namang ibenta sayo ang lupang iyon para mailipat ang pangalan sayo. Kung gugustuhin mo lamang."
Kumain kami ng sabay ng gabing iyon bago nagkanya kanya sa pag tulog.
Speaking of Dada, hindi niya pa din alam kung nasaan ako. Ang buong akala niya ay nasa condo pa din ako at nagmumukmok. Naguguilty tuloy ako.
Tinipa ko sa phon
