Tatlong linggo na mula nang matanggap ni Luis ang liham ni Tristan.
Araw-araw niya itong binabasa. Paulit-ulit. Halos kabisado na niya ang bawat salita.
At sa bawat pagbasa, may bahagi sa puso niyang unti-unting lumalambot.
Wala na ang dating Luis na laging galit. Wala na rin ang boses sa isip niya na nagsasabing "wala ka nang pag-asa."
Dahil sa sulat ng kapatid niya, natutunan niyang: may puwang pa siya sa mundong 'to.
Loob ng kulungan – Tanghali
"Nay... nay... tulungan mo po ako magbasa nito," bulong ng batang presong tinawag na Totoy.
Wala pa itong disi-otso. Nahuli dahil sa droga. Walang bumibisita. Walang pamilya.
Lumapit si Luis.
"Huwag mong tawagin na nanay yang bangag mong celmate. Gusto mong matuto? Ako na lang. Basa tayo araw-araw."
Lumipas ang mga linggo...
Si Luis
