"Anong ginagawa mo rito?" malamig ang boses ni Tristan, parang bawat salita ay tinutulak ng galit na pilit niyang kinokontrol.
Nanlamig si Carmen. Gusto niyang sumagot pero pakiramdam niya ay natuyo ang lalamunan niya. Para siyang nabistay ng tingin nito.
"Hindi ka ba magsasalita?" mas lalong bumigat ang boses nito. Tumalim ang mga mata, parang hinuhukay ang lahat ng sekreto niya.
"Ah..." mahina lang ang lumabas sa bibig niya. Pero hindi na siya nakapagsalita pa dahil mabilis siyang hinapit ni Tristan. Mariin. Parang ayaw siyang pakawalan.
Napatili siya ng mahina, pero agad ding nalunod sa katahimikan ang lahat nang magtagpo ang kanilang mga labi. Mainit. Mabigat. Hindi halik na marahan, kundi halik na puno ng galit, pananabik, at pagkauhaw.
Nag-angat sandali si Tristan, hingal, nakat
