BAHAGYANG humina na ang ulan ng hapong iyon. Isa lang ang ulan na iyon na parang naligaw sa buwan ng Disyembre. Nasa bahay siya ng matalik na kaibigang si Jessy dahil kaarawan ng nanay nito. Pasado alas singko palang ng hapon pero madilim na. Mabuti nalang at may bitbit siyang payong. Humina na ang ulan subalit mababasa pa rin siya kapag hindi siya nagpayong at sumuong sa ilan.
“Lianne, sigurado ka bang ayaw mong magpahatid? Maulan oh. Ipapahatid nalang kita sa kapatid ko.” Ani Jessy sa kanya habang pareho silang nasa gate na ng bakuran ng bahay nito.
Kababata niya ito at naging matalik na kaibigan noon pa man. Kasing-edad din niya ito at kagaya niya ay wala pa ring pamilya. Kasama nito sa bahay mga kapatid nitong kambal na lalaki at ang nanay nito. Patay na ang tatay nito ilang taon pa
