Wala akong nakuhang sagot pagkatapos kong sabihin sa kanya ang condition.
Hindi naman gano'n kabigat pero bakit parang hirap na hirap siya. Ang condition ko lang naman ay iyong pumasok siya araw-araw at huwag mag-skip ng klase. Mahirap ba iyon?
Gano'n ba kahirap iwan ang isa pang mundo niya ng pansamantala? Kaya siya nag-grounded eh.
Sa inis ko kanina dahil hindi na naman niya ako pinapansin, umalis ako mag-isa at iniwan doon ang ilan sa gamit ko.
Hindi ko maatim na hinayaan lang niya akong umalis. Mabuti na lang talaga at tumila na ang ulan kaya medyo umaliwalas ang langit.
Hindi ko alam paano ako nakarating sa may sakayan ng bus, basta takbo lang ako ng takbo sa mga oras na iyon.
Ni hindi rin ako tinablan ng takot kung sakaling nakasalubong ko ang grupo ni Sekin, maghabulan na lang
