Napabalikwas ng bangon si Faustina nang maramdaman ang hindi pamilyar na higaan kung saan nakalapat ang kanyang likod. Her bed at home has the scent of a blooming flower, but this bed smelled different—very masculine like the refreshing scent of freshly cut woods in the morning. Lumingap siya sa paligid pero hindi pamilyar sa kanya ang lugar.
Makitid ang silid na kinaroroonan niya. Wala halos kasangkapan sa loob maliban sa pangdalawahang lapad na higaan. Dalawang piraso ng unan. Isang makapal na kumot. May isang gawa sa kahoy na lamesa. Dalawang upuan. May katamtamang laking baul na marahil ay lagayan ng mga importanteng gamit. But overall, the room was plain. Clean but plain.
“Calm down, Fau.”
Napatingin siya sa pinanggalingan ng boses at nakitang pasandal na nakatayo si Zenandro sa
