Chapter 19-😩😩

1501 Words

MADDY POV. KINAGABIHAN, matapos kong magluto ng aming dinner. Naghahanda naman si Danica ng pagkain na kakainin ni Tyler. Ako sana ang maghahatid ng kakainin niya ngunit sinabihan niya kong siya na daw ang magdadala niyon sa kuwarto ni Tyler. Inis na tinapunan ko siya ng tingin dahil sa lawak ng pagkakangiti niya. Ang sarap niyang budburan ng asin sa mukha. Akala mo isang isdang masangsang na feeling niya ang linis linis niya. Eh mukha siyang pokpok sa itsura niya. "Salamat Maddy," nakangising sabi niya. Pagkaalis niya ay muntik ko ng ibato sa kan'ya ang kutsarang kanina ko pa ito hawak hawak sa kamay ko. Yung inis ko ay naikuyom ko na lang ang dalawang kamao ko. Hindi ako mapakali rito at ewan ko ba parang gusto kong sundan si Danica. Yung feeling ko talaga ay masama ang kutob ko sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD