MAKALIPAS ang limang araw ay walang ginawa si Troy kung hindi ang mag kulong sa kanyang silid.
Hanggang sa may narinig itong katok mula sa kanyang pintuan at pumasok si Edward sa kanyang silid.
"Hay, kawawang bata. Hbang buhay ka na lang bang ganyan, Troy? Ilang araw kanang hindi lumalabas ng silid mo, wala kanang ginawa kung hindi ang magmukmok at magkulong dito sa silid mo. Pati kumain napapabayaan mo na. Wala kanang ginawa kung hindi ang uminum ng alak. Troy, hindi pa katapusan ng mundo. Kinailangan lang ni Andrea ng space, hindi ibig sabihin no'n hindi ka na n'ya mahal. O ayaw kanyang makita," salaysay ni Edward habang hinahawakan ang balikat ng kapatid.
"Kuya, nami-miss ko na siya, kahit saan ako lumingon mukha n'ya
ang nakikita ko.At kahit na ano'ng gawin ko hindi siya nawawala
