CHAPTER 40

2019 Words

               Tilaok ng manok...                Sinag ng araw na nagmumula sa bukas na bintana ng kuwarto...                Ingay ng mga sasakyang dumaraan sa labas...                Iyan ang mga bagay na gumising sa akin mula sa mahimbing na pagkakatulog. Hindi ko na namalayan kung anong oras kami nakauwi kagabi. Wala rin akong ideya kung anong oras ako nakatulog. Isa lang naman ang naiisip ko sa mga oras na ito. Katabi ko ang lalaking nagpapasaya sa aking puso ngayon. Bahagya kong ipininid ang aking ulo upang lingunin ang maamong mukha na hanggang ngayon ay pikit pa rin.                Sa pagmamasid ko sa kabuan ng kanyang mukha, ngayon ko lang siya nasilayan nang mabuti. His jaw line was perfectly chiseled. Parang inukit ito ng propesyunal na iskultor. Ang makapal niyang kil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD