The Billionaire's Rebound Wife

12

“Good morning.”

I was feeling heavy the moment I woke up but hearing his voice, it’s as if something tugged on my chest. I drew in a long breath as I rose up from the bed. Sumandal ako sa headboard at ibinalot ang kumot sa hanggang ngayon ay hubad ko pa ring katawan.

“Kanina ka pa gising?” kalmadong tanong ko sa kaniya.

He yawned as he got up to bed. Ginaya niya ang puwesto ko kaya’t napalingon ako sa kaniya. “Kani-kanina pa.”

“Bakit hindi mo agad ako ginising?” I immediately asked and glanced towards the wall clock. Bahagya akong napangiwi nang umikot ang paningin ko marahil ay dahil sa pagod at gutom o kaya naman ay dahil sa alak na ininom ko kagabi. “Tanghali na.”

“Nah. I was enjoying watching you sleep.”

Hindi ko mapigilang matigilan nang marinig ang sinabi niya. I bit my lower lip as I inhaled a large breath on my nose to calm myself down. Bahagya kong ipinikit ang aking mga mata bago ko ibinalik ang aking tingin sa kaniya. “Can I charge you more for that? You stayed for too long,” malamig na tanong ko sa kaniya.

Mula sa kinauupuan ko, hindi maitatago ang biglang pagkunot ng noo niya. His jaw clenched as he let out a harsh breath. “You’re really thinking about money early in the morning? Right after you wake up?”

Gusto kong sabihin na hindi pera ang iniisip ko ngayon. I am thinking of what we did last night! Pero siyempre, hindi ko iyon maaaring ipahalata sa kaniya dahil baka isipin niya, gusto ko pa ng round two. Nah. I won’t do that thing with him again. I rolled my eyes and crossed my arms over my chest. Nakakasiguro ako na wala ng kasunod. Hindi naman ako tanga, ano. Matapos niyang sabihin ang pangalan ng ex-girlfriend niya kagabi sa halip na pangalan ko, hindi na talaga. Nadala na ako.

“Ano pa bang dapat kong isipin bukod sa pera? Kung hindi ka rin pala magbabayad—“

“Sino bang nagsabi na hindi ako magbabayad?” He cut my words off, making me roll my eyes. He tried to lean closer towards my face but I immediately drew away. “Why are you so cold, huh? I just want a kiss.”

Muli akong napairap dahil sa sinabi niya. I turned my head towards his direction and shot a brow up. “A kiss is worth a thousand pesos per five seconds,” I bargained.

Napailing siya, marahil ay dahil hindi makapaniwala. A soft chuckle escaped his lips as he leaned closer and without a word, claimed my lips once again. I didn’t hold his nape because I’m afraid that I’ll give in to temptation once again.

“That’s twelve seconds,” agad na sambit ko nang maghiwalay ang aming mga labi. “Pero sige, isipin na lamang natin na ten seconds. Libre ko na ‘yong two seconds kasi masarap ka namang humalik,” biro ko pa at nagkibit balikat.

The corner of his lips quirked up, still looking towards my lips. Pinanliitan ko naman siya ng mga mata dahil doon. “Huwag mo akong tingnan nang ganiyan kung ayaw mo ng madagdagan pa ang babayaran mo. Fifty two thousand pesos is a lot, Lieutenant Fontanilla.”

“Let’s make it fifty five then.”

Marahas akong napatingin sa gawi niya ngunit hindi pa man ako nakakabawi ay muli na naman niyang siniil ng halik ang aking mga labi. He held my nape and pulled me closer to him while he’s kissing my lips like there’s no tomorrow. Dahil sa gulat, nakalimutan ko nang magbilang.

Unknowingly, I started responding to his kisses. Ni hindi ko na nga alam kung lumagpas na sa fifteen seconds ang paghalik niya basta ang alam ko lang, tumutugon na ako sa bawat halik niya. However, while kissing him, the memory of him calling his ex-girlfriend’s name last night, knocked some sense on me.

Bahagya ko siyang itinulak palayo at humiwalay sa kaniya. I looked away and bit my lower lip to suppress my emotions. I can’t help but to think that maybe. . . maybe he’s kissing me because he reminds me of his ex-girlfriend.

My jaw clenched as I fix my posture. “Kailan mo sa akin ibibigay ang pera? I don’t think I can receive it through my bank account because my aunt knows my account. Do you have cash—“

“Wala ka na bang iniisip kung hindi pera?”

I heaved a deep sigh to calm myself when he suddenly cut my words short. I tightly closed my eyes for a couple of seconds before I opened it and looked towards him calmly. “May iba pa ba akong dapat isipin bukod sa pera? Ano pa bang dapat kong isipin na mas mahalaga?”

Tulad ko ay mariin niya rin munang ipinikit ang kaniyang mga mata na animo’y naiinis sa sinabi ko. Ano bang ikinaiinis niya at pati pag-iisip ko tungkol sa pera, pinoproblema niya?

“You just lost your virginity last night, Kaia,” he calmly remarked.

I swallowed the lump on my throat. “So?” Patay-malisya kong tanong sa kaniya.

“So? ‘Yan lang ang sasabihin mo?”

“A-Ano pa bang gusto mong sabihin ko? I lost my virginity last night—Okay, fine. Eh ano naman sa ‘yo? It’s not a big deal! Noon bang unang beses mo, binigdeal din ba ng kasama mong babae? Hindi, ‘di ba? Kaya anong ikinakagalit mo riyan?” Naiinis na tanong ko. Tumalikod ako at bumaba sa kama habang nakabalot pa rin sa kumot ang aking katawan. Hindi ko naman mapigilang mapangiwi dahil kumirot ang gitnang bahagi ng hita ko.

Damn.

Kahit na masakit, pinilit ko pa ring tumayo nang maayos. I have to show him that I am all right and what happened last night wasn’t a big deal—even though it is, for me.

“Does it hurt?” Mahinang tanong niya kaya’t wala sa sarili akong napalingon sa kaniya.

“Paki mo?” panghahamon ko at muli siyang tinalikuran. Pinulot ko ang nakakalat kong damit sa lapag at hindi naman maiwasang mamula ng pisngi ko dahil doon. f**k, nakakahiya! “K-Kung wala ka ng hinihintay pa, puwede ka ng magbihis at umalis. If you have some cash on you now, give it to me. Kpaag hindi ka nagbayad, ipopost kitang bogus buyer,” biro ko pa.

He groaned. “Do I look like a f*****g poor to you? Of course, I can pay you. Hindi ako tatakbo.”

I lifted my shoulder in a half shrug. Pahirapan ko namang isinuot ang panty ko dahil bukod sa may nakabalot na kumot sa katawan ko dahil nahihiya ako sa kaniya, masakit din ang gitnang parte ng katawan ko. I can’t help but to winced upon wearing my underwear.

Pucha, ang sakit!

Kinagat ko ang aking ibabang labi upang ikalma ang sarili ko. I breathe in and out to subtly ease the pain. Nang maramdamang hindi na masyadong makirot, binitiwan ko na ang kumot kaya’t bumagsak iyon sa sahig, leaving me with nothing but my underwear.

I heard Dylan groaned because of what I did. “Are you seducing me, huh?” he asked.

“Nagbibihis ako,” tanging sagot ko at pinulot sa sahig ang bra na itinapon niya na lamang sa kung saan kagabi. “Kung sana kasi inayos mo ang pagtapon ng damit ko at sa kama mo ako hinubaran, e ‘di sana mas madali,” reklamo ko pa sa kaniya.

He chuckled. “You can’t blame me. I lost control last night.”

My cheeks reddened once again because of what he said. Kinagat ko ang aking ibabang labi at isinuot ang aking bra. “ANo pa bang hinihintay mo? Bakit narito ka pa? Wal aka bang trabaho o gagawin sa buhay?”

“Bakit pa pinapaalis mo na ako kaagad?” pagbalik niya ng tanong sa akin. Malakas akong bumuntong hininga at umirap bago lumingon sa kaniya. I heard him whistled upon seeing my body. Pinanliitan ko naman siya ng mata at masamang tiningnan ngunit ngumiti lamang siya at nagkibit balikat. “Your body looks better that way.”

My brows arched an inch as I looked towards my body. “What way?” I asked back.

A mischievous smile etched on his lips, still looking towards my body. “Naked,” sagot niya at kumindat.

Wala sa sarili akong napanganga at hindi makapaniwalang tumingin sa kaniya. Hindi tulad kagabi, may naglalaro ng ngiti sa kaniyang mga labi na animo’y sayang-saya na asarin ako. I rolled my eyes and turned my back on him, only to hide the subtle smile on my lips.

“Bastos ka.”

He chuckled upon hearing what I said. “Oh, come on. Para namang hindi mo ninamnam ang katawan ko kagabi—“

“Bastos,” I cut his words off once again before I looked at him once again. “Hindi ka pa ba aalis? Maliligo ako.”

The corner of his lips etched into a playful smile as he leaned on my bed’s headboard. “Can I join?”

Masama ko siyang tiningnan. “Kuntento na ako sa Fifty Five Thousand Pesos. Kung gusto mong sumabay, tataasan ko pa at gagawing One Hundred Thousand. . . gusto mo?” I asked sarcastically.

He let out a soft chuckle while shaking his head. “Ang mahal mo naman. Mukhang kailangan ko pang magtrabaho para riyan,” natatawa niyang saad kaya’t hindi ko rin maiwasang matawa. “What if I sold my body to other women then pay you—“

“Gago,” pagputol ko sa sasabihin niya at agad siyang inirapan. “Para namang may bibili sa ‘yo.”

Umawang ang bibig niya at hindi ako makapaniwalang tiningnan kaya’t sa pagkakataong iyon, ako naman ang malapad at nakakalokong ngumiti sa kaniya. “Excuse me—“

“Dumaan ka na at umuwi sa inyo,” I cut his sentence once again. “Maliligo na ako kaya umalis ka na. Ang lagkit-lagkit ko na,” wala sa sariling utos ko sa kaniya.

After a couple of seconds, I saw how a playful smile crept on his lips once again while looking at my body. Kumunot naman ang noo ko at hindi rin mapigilang mapatingin doon. My eyes immediately widened upon realizing what I just said.

“Bastos ka talaga,” inis na sabi ko at binato sa kaniya ang hawak kong dress na wala naman akong planong isuot pa dahil handa na akong maligo.

Malamang malagkit ang katawan ko dahil sa halip na iputok sa loob, sa labas niya ipinutok kagabi. Nakakahiya! Kung ano-ano na lamang ang lumalabas sa bibig ko dahil sa kaniya.

Itinaas niya ang dalawang kamay na animo’y criminal na sumusuko kahit na ang totoo, sa aming dalawa, siya ang pulis. A soft laugh escaped from his lips while looking at me. “Heto na nga, aalis na. But I don’t want to go home yet.”

My brows drew in a straight line because of what he said. “Sabi mo uuwi ka na—“

“Do you want to have some breakfast with me? I’m craving for donuts.” Sa hindi ko na mabilang na pagkakataon, muli na namang kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya. Nagtaas baba ang kilay niya habang may ngiti na nakapaskil sa mga labi na nakatingin sa akin at animo’y hinihintay ang magiging sagot ko.

Bakit mukhang good mood na good mood yata siya ngayong araw? He’s not like this! God, ito baa ng epekto ng s*x sa kaniya? He’s so weird!

“Bayaran mo muna ako para makabili ako ng almusal na sinasabi mo. I don’t have any money anymore,” I boredly answered his question.

For the umpteenth time, he chuckled as he pointed his pants using his lips. “My wallet is there,” tanging sambit niya at hindi pa rin umaalis sa kama.

I rolled my eyes and walked towards there. Walang gana kong pinulot ang pantalon niya sa gilid ng kama dahil baka mamaya, niloloko niya lamang ako. Duh! Who would bring that much money in cash? Tulad ng sinabi niya, nasa bulsa nga ng pantalon niya ang wallet niya. My brows arched a bit when I noticed that it was really a bit thick!

My eyes immediately widened right after I opened his wallet. Wala akong nakitang ibang laman niyon kung hindi samu’t-saring card at. . . mga perang papel na lahat ay kulay asul!

“Gusto mo bang buong kunin o—“

“Why do you bring so much money with you?” Hindi makapaniwalang tanong ko at gulat na tumingin sa kaniya. I used to live a lavish life but. . . not like this! I won’t bring this much money with me!

He lifted his shoulder in a half shrug. “My cousins likes to spend a lot. Naghahanda lang in case,” he answered casually as if carrying a bunch of money on his wallet isn’t a big deal.

“Hindi ka ba natatakot na manakawan?”

Mahina siyang tumawa kaya’t bahagya akong napalabi. May nakakatawa ba sa tanong ko? He looked at me with a playful smirk. “Come on, I am a Lieutenant. Sinong magtatangkang magnakaw sa akin? They won’t escape me,” kaswal na sagot niya nguit bakas pa rin ang mahinang pagtawa.

I let out a harsh breath. Oo nga pala.

“I’ll only take half. ‘Yong kalahati, saka na. Pero hindi porque sinabi kong saka na, hindi ko na kukunin, ha. Utang mo ‘yon sa akin,” paglilinaw ko sa kaniya bago inilabas ang ilang tig-iisang libo sa wallet niya.

Hindi ko maiwasang mapalunok habang binibilang ang pera. Nang makakuha ng Twenty Five Thousand Pesos ay saka ko inihagis sa kaniya ang wallet niya na agad naman niyang nasalo. His reflexes are fast, huh? No wonder. Hindi na nakakagulat.

“So, sasama ka na sa aking mag-almusal?” He asked once again.

Malakas akong bumuntong hininga at nagkibit-balikat. “Hintayin mo ako sa labas. Maliligo lang ako,” tanging sabi ko. Inilagay ko ang Twenty Five Thousand na nakuha ko sa kaniya sa drawer ng bed side table bago ko siya tinalikuran. “Saraduhan mo ang pinto kapag lumabas ka dahil baka may pumasok habang naliligo ako,” paalala ko pa sa kaniya bago ako dire-diretsong pumasok sa banya.

Before I close the door of the bathroom, I saw him picking his clothes on the floor. Malakas naman akong bumuntong hininga at tuluyan nang isinara ang pinto. I immediately looked at myself on the mirror inside the bathroom.

Sabagay. He really cannot resist me last night. I even looked good in the morning even after doing the deed. I racked my fingers on my hair while examining myself on the mirror. Wala sa sarili kong hinawakan ang aking leeg. . . until the valley of my breasts. Hindi ko mapigilang mapabuntong hininga nang makita ang ilang marka na ginawa ni Dylan doon kagabi.

“So this is what a hickey looks like?” I whispered on myself while slowly tracing my hand on those marks. I shrugged. “Not bad but how the f**k can I cover these stuffs?”

Wala akong ibang nagawa kung hindi ang magpatuloy sa loob ng shower at naligo. Hindi tulad dati, mas matagal akong naligo ngayon dahil sumasakit pa rin ang pagitan ng mga hita ko dahil sa nangyari kagabi. I also made sure to scrub my body because he let out his c-um on it last night. I was too tired last night to even clean my body.

Nang matapos maligo ay agad akong lumabas ng banyo. Tulad ng inaasahan, wala na roon si Dylan at nakasarado na ang pinto tulad ng bilin ko. I hurriedly dressed and fixed myself. SInubukan ko rin ang makakaya ko na kahit papaano ay itago ang mga marking iniwan ni Dylan sa leeg ko.

I was busy applying my lipstick when my phone suddenly rang. Hindi naman mapigilang kumunot ng noo ko dahil doon. I immediately reached out for it and saw Ate Belle’s name on it. She’s my Lola’s caregiver in the province.

Nagtataka man ay agad ko rin iyong sinagot. “Yes, Ate Belle? Napatawag ka yata?” I asked while looking at myself in the mirror.

“N-Nasa Maynila ka ba, K-Kaia? K-Kasi ‘yong ano. . .”

Sa hindi malamang dahilan, bigla akong kinabahan nang marinig ang boses niya. It’s as if she’s panicking so much. I swallowed the lump on my throat. “M-May problema ba?”

“K-Kasi ‘yong Lola mo a-ano. . .”

“W-What about Lola? M-May nangyari bang masama?” Kinakabahang tanong ko sa kaniya, my lips were quivering in fear.

“’Yong Lola mo kasi, Kaia, a-ano. . . inatake sa p-puso.”

----