Steal the Bride

“Lovian...” I whispered with rasp in my voice. Dumikit ang likod ko sa malambot na kama. Ramdam ko ang pagdulas ng silk doon nang may dahas niyang hinalikan ang aking leeg. Nakakapaso ang bawat pagdidikit ng aming katawan. He kissed, hugged, and moved in a feral way, at hindi ko maiwasang tiisin ang medyo maririin niyang halik na lalo ding nagpapainit sa aking buong katawan. He was never forgiving in bed. May mga sandali na kaya niyang maging marahan, halikan ang bawat parte ko na tila sinasamba niya, like I am his treasured possession... something he’ll never want to break. Pero sa ikalawang pagkakataon, aangkinin niya ako nang buong-buo. He’ll kiss me all over and make love to no end, na para bang wala nang bukas. Hahalikan niya ang buong katawan ko, ang bawat malapatan ng kaniyang mga labi ay tila minamarkahan ako. Sometimes when he’s drunk, he’ll whisper some endearment. Tell me he loves me as his wife. “Isn’t this what you wanted? For me to make you scream everytime I’m inside you, Lace? Hmm?” saad niya nang tuluyang pinagparte ang mga hita ko. Napatingin ulit ako sa mga mata niya. Nag-init nang kaunti ang aking mga mata pero alam kong wala akong karapatang umiyak dahil ginusto ko ang pagkakamali na ginawa ko. He crashed his lips into mine again. Hinawakan niya ang baba ko habang dumapo ang kaniyang kamay sa aking dibdib. At kahit pa gabi-gabi namin ‘tong ginagawa bilang mag-asawa, dala-dala ko pa rin ang pakiramdam na tila ba palaging unang gabi. Kung dahil ba ‘yon sa unang gabi namin bilang mag-asawa na hindi niya ako inangkin ay hindi ko alam. So when he finally gave in and consummate the marriage, tumatak sa isipan ko ang unang beses na inangkin ako ni Lovian. He was so gentle. He kissed and made love to me and I thought it will remain that way, kaya tuwing may nangyayari sa amin at naaalis niya ang labis na pag-iingat, and he treats me like a wife with no boundary, I felt ecstatic. Pakiramdam ko ay totoong-totoo ang lahat. Kahit pa paggising namin ay tahimik na siya ulit madalas, hindi pa rin ako napapagod na maghanda para sa kaniya. Tulungan siya sa mga kailangan niya, at nandito ulit ako bago pa siya umuwi galing sa trabaho. “You wanted this, Lace!” he whispered with rage. “You ruined my life for this! Para lang maangkin kita gabi-gabi, ‘di ba? Para maging asawa mo ako? So take it. Take this like a f*cking good wife.” Pumikit ako, hindi dahil sa sakit kundi dahil sa sarap na humahalo roon. Lovian is wild in bed. Nang una ay hindi ko iyon inasahan. He took my breathe away and I felt it all in my veins. “L-Lov...” Hindi ko napigilan ang daing na umalpas sa aking mga labi nang tuluyan niyang pinulupot ang binti ko sa kaniyang bewang. He crushed his lips against mine, halos dumugo ang labi ko sa kaniyang mariin na halik habang sinapo niya ang aking dibdib. “F*ck! How come you’re still f*cking tight when we’re doing this every damn night.” Sobrang diin din ng kaniyang boses. The sound of pleasure was in his voice. Napasigaw ako nang tuluyang naramdaman ang panginig ng aking mga hita dahil sa namumuong pakiramdam sa aking puson. Napabangon ako nang kaunti. Lovian buried his face on my neck while he claimed me even more. Hinawakan niya ang hita ko at pakiramdam ko ay bumakat ang marka ng kaniyang palad doon, habang sunod-sunod ang pag-ulos niya at pagsagad sa pagkab*bae ko! He gave me harsh thrusts, but it only made the feeling more intense. Napabangon na ako at naisubsob ang sarili sa kaniyang dibdib habang halos bumaon ang mga kuko ko sa kaniyang braso at likod. “Lovian...” I cried his name. Binaba niya ang halik sa dibdib ko. He claimed my breasts with his hot mouth. Namuo ang sensasyon doon na tila dumaloy patungo sa aking puson habang walang tigil ang paglabas-pasok niya sa aking loob. The sounds of our flesh meeting filled our bedroom, ang kwarto namin bilang mag-asawa. Saksi iyon sa lahat-lahat, sa mapapait, sa minsang matatamis na alam kong binigay lang ng tadhana upang lalo pa akong mabulag sa pagmamahal ko sa kaniya, ang kaniyang lamig. Sometimes, I thought he was in love with me, too... ngunit sa katahimikan niya ay batid kong iba pa rin ang laman ng puso at isip niya. And it hurts. To know... that I am married to someone I can never truly have. “You’re so f*cking good in bed, Lace. Maybe that’s the reason I can’t let you go.” Ngumisi siya ngunit nababalot ng lamig ang tinig. Puno ng pagkamuhi. Sa tuwing nilapat niya ang tingin sa akin ay galit lang ang nababasa ko sa mga mata niya. “You’re just good at making my c*ck hard. Doon ka lang magaling, Lace... ang paligayahin ako sa kama. Do you know that? You were never good at making me feel anything else aside from being f*cking horny! And wanting your body against mine every day and night...” Ramdam ko ang pagsagitsit ng hapdi sa aking dibdib. Tuluyang nahulog ang aking luha. Yakap niya ako at inaangkin, pero sa salita niya ay nadurog ako nang tuluyan. Kasabay ng isang malakas at mariing ulos niya ay ang pagsabog ng init sa aking puson. Napapikit ako at halos mahimatay sa tinamasang sarap. He lets out a long moan against my ear, too. Nabaon doon ang kaniyang halik habang nanatili siya sa loob ko habang kumibot ang aking pagkab*bae at humigpit sa kaniya. Lovian cursed even loudly. I was sensitive, na kaunting galaw at ulos niya ay lalong nanginig ang katawan ko. He groaned when his c*ck got squeezed inside of me, when my walls throbbed uncontrollably nang dahil sa ginawa niyang pagpapaabot sa akin sa kasukdulan. He collapsed against my body. Pareho kaming pawisan habang ramdam ko ang init na inilabas niya sa aking loob. Muling nanubig ang mga mata ko. Nang tuluyan siyang natapos ay tuluyan niya akong binitawan. Naiwan ako sa kama habang nakapikit pa at hinang-hina sa aming ginawa, ngunit sinikap ko pa rin na dumilat at tiningnan siya. Walang emosyon niyang pinulot ang damit at sinuot nang walang pagmamadali. Iniwas ko pa ang aking tingin sa kaniyang pagkal*laki. He’s still hard... at kung normal ito na araw tulad nang mga nagdaan, hindi pa siya titigil hangga’t hindi kami masisikatan ng araw. But tonight, it was different. He tossed me against the bed and f*cked me like a w***e, stood up, at kulang na lamang ay kumuha ng pera upang ipambayad sa akin. “Hindi ko alam kung bakit hindi ko nakita agad ang kasinungalingan mo, Lace. Kung paano ako nalason sa mg pakiwari mo. You f*cking disgust me,” sarkastikong saad niya na puno ng panunuya. Kinuha ko ang kumot at bumangon. Tinapik ko iyon sa aking katawan. “L-Lov—” Pumikit siya at umigting ang panga sa galit. The veins in his arms were showing, a proof of how much he hated even hearing my voice. Yumuko ako habang nagsalita siya. “Nandidiri ako sa ‘yo, Lace, alam mo ba ‘yon? I hate seeing you in my bed, in this house, but I can’t do anything! At tutal ikaw mismo ang naghain sa sarili mo, bakit hindi ko na lubusin?” he said with so much hate. Ang lamig niyon ay tila yelong umuusok pa sa lamig, bagay na kailanman ay hinding-hindi ko matutunaw. “The thought of being married to you makes me sick.” Tuluyang pumatak ang luha ko. Nasuot niya ang sariling damit, kaya nang tiningnan niya ang katawan ko habang nasa kama pa ay humigpit ang kapit ko sa kumot. “Lovian... m-mag... magpapaliwanag ako—” “Paliwanag? Ano pang ipapaliwanag mo, Lace?” puno ng sakit at galit niyang tanong. He didn’t want to see me anymore. Sa kaniyang mga mata, nakaguhit ang tila pandidiri niya sa akin. Hindi magdadalawang-isip na sabihin ang mga bagay na ikakasakit ko, hanggang maubos ako, siguro para maipaintindi sa akin kung gaano kasakit, kabigat, at kadilim ang aking ginawa sa kaniyang perpektong buhay. “I-I’m sorry, Lov...” Napahikbi ako nang tumayo at lumapit sa kaniya. Iyon na lang ang kayang umalpas sa aking labi sa dami ng gusto kong sabihin at ipaliwanag. Pero tama siya... ano pa nga bang ipapaliwanag ko? “How will you f*cking explain that to me, Lace?! That after all the years of being married... you... you only fooled me. Ginawa mo akong tanga. You put me in your f*cking circus to be your clown!” Umiling ako. Tumulo ang aking luha. “Hindi ‘yan totoo... m-mahal kita, Lovian. S-Sorry kung—” His expression was so cold. Gumalaw ang panga niya at puno ng pagkamuhi ang mga mata. Alam kong hindi pareho ang nararamdaman niya sa nararamdaman ko. Pero hindi ako napagod, hindi naubos ang pag-asa na isang araw... magbabago rin ng ihip ng kaniyang damdamin. Pero hindi niya pa ako tiningnan nang ganito kahit kailan. Sobrang lamig. Tila hindi niya alam ang dapat gawin sa akin. Like all I am to him is a w***e he can bed anytime... hangga’t gusto niya, hangga’t magsawa nang tuluyan bilang parusa ko sa impyernong pinaglagyan ko rin sa aking sarili. But the way he treated me before this day... kahit malamig, kahit hindi kasing init tulad ng mga mag-asawang nagmamahalan o tulad ng pagsasama ng pangarap ng lahat... was enough to keep me going. He had respect for me. Bilang babae at bilang asawa na pinakasalan niya. “Hindi ko kailangan ang pagmamahal mo,” malamig niyang sinabi na parang ikinapiga ng puso ko. Malamig niyang inayos ang butones ng damit. “Kahit minsan, hindi kita minahal, Lace. You only reminded me of your sister. Iyon lang. Iyon lang ang rason kaya nagtagal tayo.” Ramdam ko ang hikbi na nais kumawala sa aking labi. Nanubig ang aking mga mata. “You know I’m not in love with you, Lace. I’ll never be. Kung mayroon akong nararamdaman sa iyo, iyon ay pandidiri lang at galit sa sarili ko kung bakit nagpadala ako sa palabas mo. I feel disgusted towards you...” malamig niyang sinabi. “Gusto na kitang mawala sa buhay ko. After I’m done with you, you’ll leave this house. Huwag ka nang magpapakita sa akin kailanman.” Parang babasaging pinggan ang puso ko nang nabasag. Hindi ko maalis ang tingin sa kaniyang mga mata habang umasa na baka sakali... baka sakali ay bawiin niya iyon. Lovian Jaxon De Realista may be cruel... he may be cold... he may be someone they could make me hate... kaya hindi ko alam kung bakit ang tagal ko na siyang minamahal... I have known him since, pero hanggang ngayon... hanggang sa mga sandaling ‘yon... mahal ko pa rin siya. Maybe this is the reason he can hurt me easily... dahil tila bato ako at hindi agad matitibag ang pagmamahal para sa kaniya. “Stop crying in front of me. Your act of being innocent and pure is making me sick,” puno ng lamig niyang sinabi. Halos dalawang buwan na simula nang naging ganito ang aming mga gabi. But this night... it’s different. Alam ko kung bakit. Dahil nagkita sila... Pilit kong huwag pumatak ang aking luha. Kahit para akong natuod sa kaniyang harapan at ininda ang labis na sakit sa aking dibdib. It’s my fault. Alam ko... so I deserve his wrath. I deserve this pain... I am nothing but a lonely daughter and I had to steal him away... that was all I am to him, at dahil doon... karapat-dapat sa akin ang pagdurusa na ito. “Tang ina, Lace, you were a little kid in my eyes... the sister of the only woman I loved! Pero ginago mo ako. Sinira mo ang buhay ko. You think I’ll feel any kind of love towards you?” puno ng lamig niyang sinabi habang gumuhit ang labis na pagkamuhi sa kaniyang mga mata nang tinitigan ako. Hindi ko alam na darating pala ang araw na magiging ganoon. At ngayon, parang lalo akong pinino. Gusto kong sumagot, gusto kong magsalita pero wala na ring saysay. I felt his words striking against me, higit pa sa mga kutsilyong sumusugat sa aking pagkatao. Lovian made me fall to my knees. To the deepest part of hell… Gusto kong isipin na panaginip lang ‘to. Bukas, kahit malamig siya ay hindi niya ako pagsasalitaan nang ganito. Kahit hindi ganoon kasarap ang luto ko, kakainin niya… kahit hindi niya naman kailangan ang tulong ko… hahayaan niya pa rin na ayusin ko ang kurbata niya. And even if he doesn’t truly feel it, he’ll kiss me goodnight before we fall asleep in one bed. “Kung alam ko lang na ito pala ang tunay mong pagkatao, sana noon pa lang nakinig na ako sa ate mo,” malamig niyang dagdag at mahinang tumawa na puno ng pait, galit, at dilim. “She was right about you, after all… you’re scheming and deceitful. I can’t even fathom how I almost fell for your tricks—how I married you and almost thought about building a family with you. I thought you were good and innocent… but you proved me wrong. I was so wrong about you, Lace… hindi ko alam kung bakit pinakasalan kita.”