HINDI naging kampante si Venus sa kanyang ginawa dahil ang itim na aura sa paligid ay nananatili pa rin. Ibig-sabihin lang nito ay hindi pa niya napapapatay ang kalabang iyon. Kalmado nga niyang ipinikit ang kanyang mga mata at ang kalangitan ay mas lalong nabalot ng makapal at maitim na ulap. Pero sa pagkakataong iyon ay ang prinsesa na ng tubig ang may kagagawan noon.
Sa pagmulat ng mga mata ni Venus ay siya ring pagbuhos ng isang napakalakas na ulan sa buong lugar.
Dito na nga pinakiramdaman ni Venus ang paligid at napaangat agad siya ng kanyang espada nang maramdamang may paparating. Tama ang kanyang naging hinala, hindi pa nga niya natatalo ang kalaban. Isang mabilis na pagwasiwas sa kanyang nagyelong espada ang mabilis niyang ginawa. Mula sa harapan ay iginalaw niya iyon papu
