Lilo
Akala ko ay nabuhuhay na ako sa sinasabing fairy tale. Akala ko ay nagtapos na ang lahat ng paghihirap dito sa. . .dibdib ko. Gusto kong umalis, lumayo sa kaniya. Ngunit sa tuwing disidido na ako ay nanlulumo ang mga paa ko, hindi ko magawang ihakbang palabas sa pintuan namin. Hindi ko kayang iabandona ang mga anak namin. . . Hindi ko kaya!
Buwan ang lumipas. Hindi nagbago ang pagiging Tatay niya sa mga anak namin. . .pero bilang asawa sa akin ay nararamdaman kong maraming nagbago.
Nakalimutan niya ang kaarawan ko. Nakalimutan niya ang wedding anniversary namin. Ni isang salita ay wala akong natanggap sa kaniya. Umasta siyang parang walang nangyari.
Pero ito ang malala. Ngayon lang ako nasaktan simula ng magpakasal kami.
Pinulot ko sa gilid ng kama ang singsing niya. Tinaas k
