MARAHAN niyang isinara ang pintuan saka ako seryosong hinarap.
Bumaba ang aking tingin sa tumunog na susi nitong nasagi ng mga kamay niya. Pagkatapos nang nangyaring iyon kanina ay hindi ko alam kung bakit ganito na ang reaksyon ng mga mata niya.
He's looking at me intently na para bang aalis ako sa tabi niya. Kinakabahan at nakapagtataka. He's weird.
Dala ang aking bag na nasa balikat niya ay walang tunog itong humakbang papalapit sa akin. Ipinatong ng kanang kamay sa sofa ang kanyang tailcoat at pati na rin ang kanyang mask bago tuluyang lumapit sa akin. Sa natitirang suot nito ay mas lalo ko lang naamoy ang mabangong pabango nito at ang hindi nakakasawang natural nitong amoy. Nakakabuhay ng diwa.
“You okay?”, nag-aalalang tanong nito habang ipinupulupot niya ang braso sa aking bey
